Το Perfect Dark αποδεικνύει δύο πράγματα: πρώτον, ότι εάν οι προγραμματιστές θέλουν να δουλέψουν, μπορούν να φτιάξουν θαύματα, ακόμα και σε ένα ξεπερασμένο με τα σημερινά δεδομένα σύστημα video games, και δεύτερον, ότι οι προγραμματιστές της Rare είναι από τους πιο ταλαντούχους στον κόσμο.
Στο παιχνίδι καθαυτό τώρα, ελέγχετε μια μυστική πράκτορα με το όνομα Joanna Dark και προσπαθείτε να ανακαλύψετε τι ακριβώς συμβαίνει στα άδυτα της εταιρείας DataDyne Corporation και πού οφείλεται η παράξενη συμπεριφορά των ανθρώπων της. Πρόκειται για ένα first person shooter, με τη δράση να απεικονίζεται μέσα από τα μάτια της κυρίας Dark. Ξεκινώντας από τα άσχημα νέα (εάν μπορούν να χαρακτηριστούν έτσι), να πούμε ότι το παιχνίδι απαιτεί το expansion pack για να το απολαύσετε στο έπακρο. Τα καλά νέα είναι ότι δεν θα το μετανιώσετε που το αγοράσατε.
Τα γραφικά είναι άψογα. Ξεκινώντας από τα εισαγωγικά βίντεο κάθε επιπέδου (!), μέχρι τις λεπτομέρειες στα γραφικά εντός παιχνιδιού, όλα είναι αξιοθαύμαστα. Τα πρόσωπα των χαρακτήρων είναι εντυπωσιακά και ευτυχώς διαφορετικά για τις διάφορες κατηγορίες χαρακτήρων που συναντάτε στο παιχνίδι. Η ενοχλητική ''ομίχλη'' που τυραννούσε τόσα και τόσα παιχνίδια στο παρελθόν, δεν υπάρχει εδώ και μπορείτε να δείτε ξεκάθαρα και μακριά στον ορίζοντα. Ξεχάστε επίσης και το ενοχλητικό ''πιξέλιασμα'', καθώς μπορείτε να πλησιάσετε άφοβα τους τοίχους, χωρίς να κινδυνεύετε να πάθετε συγκοπή από το θολό texture των 16×16 pixels!
Αισθητή βελτίωση έχει υποστεί το σύστημα σκόπευσης, το οποίο θυμίζει Robocop (κάτι που είναι πολύ χρήσιμο όταν προσπαθείτε να πετύχετε τους κακούς στο κεφάλι). Τα ηχητικά εφέ ακούγονται πεντακάθαρα (ειδικά σε surround είναι το κάτι άλλο) και εμφανίζουν τέτοια ποικιλία, που είναι να απορεί κανείς πώς κατάφερε η Rare να χωρέσει τόσα πράγματα σε ένα cartridge. Οταν πυροβολήσετε για πρώτη φορά έναν αντίπαλο, θα ακούσετε την κραυγή του πόνου. Προχωρώντας στο παιχνίδια, θα διαπιστώσετε ότι οι χτυπημένοι φρουροί έχουν την τάση να ξεστομίζουν μερικές ''κακές'' κουβέντες ή να καλούν σε βοήθεια τους άλλους φρουρούς. Οι πυροβολισμοί, το ''γέμισμα'' των όπλων, οι φωνές των αντιπάλων όταν τους χτυπάτε, εκτός του ότι δεν αφήνουν σε ησυχία τα αυτιά του παίκτη, προσθέτουν αρκετά στο gameplay. Ο βηματισμός δεν παίζει μόνο διακοσμητικό ρόλο, αφού από την ένταση των βημάτων μπορείτε να εντοπίσετε την κατεύθυνση από την οποία έρχονται οι αντίπαλοι. Η μουσική που ακούγεται σε κάθε επίπεδο, αλλάζει απότομα και γίνεται πιο ''σκληρή'', όταν η μάχη ανάψει για τα καλά.
Ο χειρισμός του Perfect Dark είναι ίδιος με του Goldeneye, όμως, αυτό που εκτοξεύει στα ύψη το gameplay, είναι τα διαφορετικά είδη Multiplayer που υπάρχουν. Εκτός από το head-to-head mode, υπάρχει το Co-Operative με δύο παίκτες να συνεργάζονται στα επίπεδα ενός παίκτη, και το Counter-Operative, όπου ένας παίκτης παίρνει το ρόλο του πράκτορα και οι υπόλοιποι το ρόλο των φρουρών. Εάν δεν θέλετε να ταπεινώσετε τους φίλους σας, μπορείτε να εξασκηθείτε εναντίον ελεγχόμενων από το Ν64 αντιπάλων σε Multiplayer, μεταβάλλοντας κατά βούληση το επίπεδο δυσκολίας και τις αντιδράσεις τους στη μάχη. Υπάρχει ακόμα κι ένα training επίπεδο. Οι αντίπαλοί σας είναι αρκετά έξυπνοι και δεν πρόκειται να κάτσουν ''να τις φάνε'' όταν σας πρωτοδούν. Οι αντιδράσεις τους ποικίλλουν και ή θα προσπαθήσουν να καλυφθούν ή θα τρέξουν για να φέρουν ενισχύσεις. Υπάρχουν αρκετά όπλα για να βοηθήσουν τον παίκτη στις αποστολές, μερικά μάλιστα είναι αρκετά πρωτότυπα (θα βρείτε από νάρκες μέχρι όπλα που πυροβολούν μέσα από τοίχους). Από μόνα τους τα Multiplayer επίπεδα είναι μια εκπληκτική εμπειρία και αποτελούν ένα δεύτερο παιχνίδι μέσα στο Perfect Dark.
Το παιχνίδι υποφέρει από ένα και μοναδικό πρόβλημα: την καθυστέρηση που (αναπόφευκτα) παρατηρείται όταν υπάρχουν πολλοί αντίπαλοι στην οθόνη ή όταν γίνουν πολλές εκρήξεις ταυτόχρονα. Το πρόβλημα είναι πιο έντονο στο multiplayer mode, αλλά μόνο όταν χρησιμοποιείτε πάρα πολλούς simulants. Η χρήση του expansion pack είναι επιβεβλημένη για την ελάττωση του προβλήματος, καθώς με τη ρύθμιση των γραφικών σε χαμηλή ανάλυση, οι επεξεργαστές του Nintendo θα μπορούν να φέρουν πιο εύκολα σε πέρας τη δουλειά τους. Ας είμαστε όμως λίγο ρεαλιστές: το πρόβλημα δεν είναι τόσο μεγάλο, όσο θέλουν κάποιοι ''καλοθελητές'' να τονίζουν στις αναφορές τους και στις συγκρίσεις μεταξύ κονσολών. Με απλά λόγια, εάν δεν υπήρχε αυτό το μικρό ελάττωμα, τότε ο χαρακτηρισμός ''τέλειο'' θα ήταν ο λιγότερος που του αρμόζει. Ακόμα κι έτσι, όμως, το Perfect Dark είναι το αρτιότερο και το καλύτερο παιχνίδι του Nintendo 64. Δεν δικαιολογείστε να μην το έχετε.