Σαντιό Μανέ: Ο ηγέτης που πέρασε μέσα από τη φωτιά και μας χάρισε ένα μάθημα ζωής
Δεν ήταν γκολ, ούτε μια... φαντεζί ντρίμπλα. Ήταν μια απόφαση που άλλαξε την ιστορία της Σενεγάλης. Από αυτές που μόνο οι ηγέτες τολμούν.
Ο επεισοδιακότερος τελικός όλων τον εποχών στα γήπεδα της Αφρικής και όχι μόνο ολοκληρώθηκε με... απόδοση ποδοσφαιρικής «δικαιοσύνης»!
Η Σενεγάλη από την... παραλίγο αποχώρηση της από το γήπεδο στη λήξη του αγώνα και ενώ το Μαρόκο είχε την ευκαιρία να κατακτήσει το τρόπαιο με πέναλτι στις καθυστερήσεις, σκόραρε στην παράταση με τον «κεραυνό» του Πάπε Γκέιγ και κατέκτησε το Κύπελλο Εθνών Αφρικής μέσα στην έδρα των διοργανωτών!
Ένας τελικός που θα μείνει χαραγμένος στις μνήμες όλων για όλα όσα συνέβησαν στο δεύτερο ημίχρονο της αναμέτρησης, κυρίως προς το φινάλε του. Με τον διαιτητή Ζαν Ζακ Εντάλα από τον Κονγκό να ακυρώνει γκολ της Σενεγάλης μέσα σε έξαλλες διαμαρτυρίες και στις καθυστερήσεις να δίνει πέναλτι στο Μαρόκο, το οποίο έμελλε να βάλει... μπουρλότο στο ματς.
Οι Σενεγαλέζοι αποχώρησαν από το γήπεδο ως ένδειξη διαμαρτυρίας, αλλά με την προτροπή του Σαντιό Μανέ επέστρεψαν και δικαιώθηκαν. Μια απόφαση που έμελλε να αλλάξει την ιστορία του έθνους.
Οι ήρωες δεν φοράνε πάντοτε... μπέρτες
Ο Μανέ δεν είχε γκολ, δεν είχε ασίστ, δεν είχε όλα αυτά τα νούμερα που εμείς οι δημοσιογράφοι δείχνουμε στους αναγνώστες. Είχε όμως την στόφα ενός ηγέτη, ενός νικητή. Ενός ανθρώπου που αρνείται να τα παρατήσει, ακόμη και αν απέναντι του είναι ένα ολόκληρο στάδιο που υποστηρίζει τον αντίπαλο.
Ο Μανέ γνωρίζει καλύτερα το πόσες δυσκολίες έχει περάσει για να φτάσει σε αυτό το επίπεδο. Και έκανε αυτό που θα έκανε ένας πραγματικός αρχηγός. Έπεισε τους πάντες στα αποδυτήρια να γυρίσουν πίσω και να αγωνιστούν. Ακόμη κι αν ο τελικός έμοιαζε χαμένος, αφού αν το Μαρόκο ευστοχούσε στο πέναλτι τα πάντα θα είχαν κριθεί.
Ο άνθρωπος Μανέ, δεν δέχτηκε την φυγή. Δεν έχει μάθει άλλωστε να το βάζει στα πόδια. Κι αυτό είναι κάτι που δε μπορείς να το αγοράσεις στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.
Ο Μανέ χάρισε ακόμη ένα χαμόγελο στην πατρίδα του
Η ιστορία έγραψε ως νικήτρια τη Σενεγάλη, όπου στην παράταση βρήκε το γκολ και δικαιώθηκε που επέστρεψε. Τι θα γινόταν αν οι παίκτες δεν άκουγαν τον Μανέ και έμεναν στα αποδυτήρια; Καμία σημασία δεν έχει τώρα πια. Κι αυτό γιατί τα βιβλία του ποδοσφαίρου θα μνημονεύουν αυτή την κίνηση του Σενεγαλέζου.
Ενός ποδοσφαιριστή που θα πρέπει να είναι πρότυπο για κάθε παιδί. Και όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους. Ο Μανέ έχει χρηματοδοτήσει κατασκευές σχολείων, νοσοκομείων, λατρευτικών χώρων, γήπεδα ποδοσφαίρου. Έχει βοηθήσει τους κατοίκους του χωριού του, τους μαθητές και έχει καλύψει αρκετά έξοδα από σπουδές παιδιών της χώρας του.
Αυτό ήταν και αυτό θα είναι πάντα το κίνητρο του Μανέ. Να χαρίζει απλόχερα χαμόγελα στους συμπατριώτες του. Κάτι που έκανε και με την αυταπάρνηση του και τελικά, την κατάκτηση του Κόπα Άφρικα.
