Εχοντας την καταγωγή του στα arcades, το Super Runabout προσφέρει μια &#39&#39ανάλαφρη&#39&#39 αγωνιστική διασκέδαση. Η δουλειά σας είναι απλή: Οδηγήστε μέσα στους δρόμους της πόλης και φέρετε σε πέρας όποιες αποστολές που σας ανατίθενται. Εάν ψάχνατε για ένα παιχνίδι simulation, τότε καλύτερα κοιτάξτε αλλού. Το Super Runabout προσπαθεί να συνδυάσει στοιχεία από γνωστά racing, όπως το Driver, το Felony 11-79, το Die Hard Trilogy (στο τρίτο μέρος που οδηγάτε σαν τρελοί) και, κυρίως, το Crazy Taxi.
Ξεκινάτε λοιπόν, στο γκαράζ, επιλέγετε αμάξι και αποστολή και αρχίζετε να οδηγάτε μέσα στην πόλη. Συμβουλευόμενοι τον χάρτη στην πάνω δεξιά γωνία της οθόνης, θα πρέπει να στρίψετε την κατάλληλη στιγμή στη σωστή στροφή, καθώς προσπαθείτε να βρείτε και να συλλέξετε από τους δρόμους διάφορα αντικείμενα, σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.








Η δυνατότητα επιλογής δύο διαφορετικών modes παιχνιδιού, οπωσδήποτε συνεισφέρει στην μακροβιότητά του. Επίσης, η προσπάθεια του Super Runabout να μιμηθεί το Crazy Taxi είναι εμφανής από την πρώτη στιγμή. Τα υψηλής ανάλυσης γραφικά απεικονίζουν με μεγάλη λεπτομέρεια κτίρια και αυτοκίνητα και το κλασικό &#39&#39πέταγμα&#39&#39 στον αέρα με το αμάξι, προκαλεί ικανοποίηση. Αυτή όμως η ικανοποίηση εξανεμίζεται αμέσως από την φτωχή ποιότητα των χοντροκομμένων textures. Τα αυτοκίνητα δεν μπορούμε να πούμε ότι μας ικανοποίησαν (μετά το Le Mans 24 Hours, όλα τα άλλα φαίνονται παιδικά!). Τα καταπονημένα από τις στροφές και τα σπινιαρίσματα λάστιχα, &#39&#39διαμαρτύρονται&#39&#39 ρεαλιστικά. Οι εκρήξεις είναι, επίσης, ρεαλιστικές. Οι ομιλίες, όμως, &#39&#39πάσχουν&#39&#39 από την αρρώστια της μονοτονίας, αφού ακούγονται συνέχεια τα ίδια και τα ίδια. Οι ροκ ρυθμοί θα σας αφήσουν παγερά αδιάφορους στη διάρκεια του παιχνιδιού.








Δυστυχώς, αφού αποτυγχάνει να εντυπωσιάσει στα τεχνικά χαρακτηριστικά, το παιχνίδι αρχίζει να υποκύπτει και σε άλλα σημεία. Ας ξεκινήσουμε με τα bugs:Τα εμπόδια, για παράδειγμα, περνάνε στην λήθη μετά από ένα τρακάρισμα. Και για να το πούμε πιο απλά: αφού χτυπήσετε ένα στύλο ή ένα κιβώτιο, το αμάξι σας ακινητοποιείται στιγμιαία και μετά περνάει τσουλώντας μέσα από το εμπόδιο σαν να μην υπήρχε καθόλου! Την &#39&#39κακή&#39&#39 αυτή συνήθεια, έχουν και αρκετοί πεζοί οι οποίοι πρέπει να είναι φαντάσματα για να περνάνε μέσα από το αμάξι σας (τουλάχιστον ας το αποφεύγανε όπως στο Crazy Taxi).
Περνάμε αμέσως μετά στον χάρτη. Μπορεί στο Die Hard Trilogy να είχατε ένα είδος πυξίδας στην οθόνη που να σας καθοδηγούσε άψογα, όμως εδώ θα πρέπει να αρκεστείτε σε ένα μικρό σημάδι στον χάρτη για να βρείτε το αντικείμενο (όχι του πόθου, αλλά της αναζήτησής σας). Δυστυχώς το σημάδι (όπως και ο χάρτης) δεν είναι ευδιάκριτο, με αποτέλεσμα πολλές φορές να παίρνετε λάθος στροφές και να χάνετε πολύτιμο χρόνο μέσα στους δρόμους.








Αμέσως μετά έρχεται να προστεθεί το πρόβλημα του ελέγχου. Δεν αναφερόμαστε στο ότι κάποια από τα οχήματα συμπεριφέρονται σαν μεθυσμένα και με το παραμικρό άγγιγμα του χειριστηρίου βγαίνουν από την ευθεία πορεία -προφανώς αυτό δεν συμβαίνει (θέλουμε να πιστεύουμε) με τα οχήματα που σας αποκαλύπτονται σιγά – σιγά. Αντιθέτως, αναφερόμαστε στο ότι τα οχήματα δεν έχουν τον πιο ελεύθερο και arcade έλεγχο που πρέπει να έχουν. Σαφώς και τα οχήματα του Crazy Taxi ήταν αφάνταστα καλύτερα στον χειρισμό τους, καθώς αυτό είναι που ζητά ο παίκτης από ένα arcade racing. Οχι βέβαια ότι δεν διορθώνεται η κατάσταση. Απλά, θα χρειαστεί αρκετή ώρα να συνηθίσετε την συμπεριφορά του αυτοκινήτου σας και μόλις την συνηθίσετε, θα διαπιστώσετε ότι τόση ώρα χάνατε τον καιρό σας με έναν μετριότατο τίτλο, τη στιγμή που υπάρχουν παιχνίδια όπως το Metropolis Street Racer, το Crazy Taxi και το San Francisco Rush 2049.