Ολοένα και πιο κοντά πλησιάζουν ULEB και FIBA. Οι συναντήσεις και οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν στο Μόναχο και τα μηνύματα είναι λίαν ενθαρυντικά. Η ένωση στο ταλαιπωρημένο ευρωπαϊκό μπάσκετ μπορεί να θεωρηθεί γεγονός. Από την προηγούμενη εβδομάδα, άλλωστε, έχει μπει το νερό στο αυλάκι και η συμφωνία σε βασικά σημεία (καλεντάρι, διαιτησία, διαχωρισμός αρμοδιοτήτων, ποσοστό της FIBA από την συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα) έχει επέλθει, με αποτέλεσμα να ρυθμίζονται (στο Μόναχο) οι λεπτομέρειες των δυο διοργανώσεων. Η πληροφόρηση βγαίνει με το…σταγονόμετρο καθώς οι δυο πλευρές κρατάνε κλειστό το στόμα τους πριν την επικύρωση της συμφωνίας, αφού δυο φορές στο πρόσφατο παρελθόν έφτασαν πάλι στο ίδιο σημείο, καταλήγοντας, ωστόσο σε αδιέξοδο! Ολα πάντως συγκλίνουν στην άποψη ότι του χρόνου θα δούμε δυο διοργανώσεις (την Ευρωλίγκα και το FIBA Cup) στα πρότυπα που ακολούθησε η ΟΥΕΦΑ στο ποδόσφαιρο αλλά και μιμούνται, πλέον, όλες οι ευρωπαϊκές ομοσπονδίες των ομαδικών σπορ.


Τί έχει …συλλέξει, ως τώρα, το Sportnews;


Η ναυαρχίδα του ευρωπαϊκού μπάσκετ σε επίπεδο συλλόγων παραμένει η Ευρωλίγκα, που θα έχει, πλέον και την σφραγίδα της FIBA. Λογικά το σύστημα διεξαγωγής θα είναι παρόμοιο με το φετινό, με 24 ομάδες στην εκκίνηση και την Ελλάδα (πιθανότατα) με τρεις ομάδες. Το ερωτηματικό που υπάρχει αφορά στην Ισπανία, καθώς λόγω του ULEB CUP της φετινής περιόδου η Ισπανία δικαιούται, λογικά, μια ακόμη θέση στην Ευρωλίγκα της ερχόμενης περιόδου (καθώς ο νικητής του Uleb Cup παίρνει αυτόματα το συγκεκριμένο προνόμιο και στο φάιναλ-φορ της δεύτερης διοργάνωσης της Uleb μετέχουν τέσσερις ισπανικές ομάδες) κάτι που σημαίνει ότι οι Ισπανοί μπορεί να μπουν στην Ευρωλίγκα με…πέντε συλλόγους. Το πώς θα διαμορφωθεί η κατάσταση θα το ξέρουμε μάλλον προς το τέλος της περιόδου κι αφού διεξαχθεί το φάιναλ-φορ της Βαρκελώνης.


Η αδυναμία (ή αδιαφορία) της Telefonica να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της οδηγούν απ ό,τι φαίνεται σε διαζύγιο με την Ευρωλίγκα. Η ενδεχόμενη συμφωνία με την FIBA ενισχύει την διαπραγματευτική ισχύ της διοργάνωσης καθώς ήδη έχει ξεκινήσει για πανευρωπαϊκούς σπόνσορες που θα προσπαθήσουν (από κοινού πλέον) να βρουν η ULEB και η διεθνής Ομοσπονδία. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, λογικά, το μοντέλο της κεντρικής διαχείρισης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων δεν θα αλλάξει. Βεβαίως, από φέτος έχει δοθεί μια σχετική…αυτονομία στις ομάδες κάτι που θα ακολουθηθεί και του χρόνου, ώστε τα ταμεία των συλλόγων να…γεμίζουν (παρά να αδειάζουν) από χρήματα. Σύμφωνα, πάντως, με τον Μάρσαλ Κλίκμαν διευθυντή μάρκετινγκ της Ευρωλίγκας η εξεύρεση κεντρικών χορηγών στα πρότυπα του τσάμπιονς-λιγκ δεν είναι και τόσο απίθανη, σε περίπτωση που υπάρξει κοινός προγραμματισμός και καλή διάθεση.


Η διαιτησία της Ευρωλίγκα παραμένει στον έλεγχο της σχετικής επιτροπής των σωματείων. Τους πίνακες πάντως, με τους διεθνείς διαιτητές καθορίζουν οι εθνικές ομοσπονδίες που τους αποστέλλουν στην Ευρωλίγκα για τον καθορισμό (και την τελική επιλογή) των ρέφερι που σφυρίζουν στην κορυφαία διοργάνωση.


Η δεύτερη διοργάνωση της Ευρώπης θα είναι υπό την αιγίδα της FIBA θα προσομοιάζει στο φετινό ULEB Cup ή αν προτιμάτε στον τρόπο με τον οποίο θα διεξαχθεί από την ερχόμενη περίοδο το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Οι λεπτομέρειες αυτής της διοργάνωσης (πόσες ομάδες θα παίξουν, πόσοι όμιλοι θα υπάρχουν, αν θα ισχύει σύστημα πρόκρισης) ήταν και οι μοναδικές που …αποτελούσαν το κεντρικό θέμα της συζήτησης στις πρόσφατες συναντήσεις.


Ποιό είναι το συμπέρασμα; Οι άνθρωποι του μπάσκετ κατάλαβαν …επιτέλους ότι ένα σπορ που πρέπει να προχωρήσει δεν αντέχει προσωπικούς εγωϊσμούς και παλινωδίες. Η ισχύς εν τη ενώσει; Και αυτή τη φορά η ένωση μάλλον είναι οριστική.