Δυστυχώς, οι διάφοροι υπέρ-ήρωες των κόμικς έχουν περάσει τα πάνδεινα στα χέρια των εταιρειών ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών. Αν εξαιρέσουμε τον Spider-Man και το υπέροχο ομώνυμο παιχνίδι που εμφανίστηκε στο Playstation και το Dreamcast, όλοι οι υπόλοιποι ψηφιακοί ήρωες έχουν μια &#39&#39χλιαρή&#39&#39 (για να μην πούμε απαράδεκτη) σόλο παρουσία στα βιντεοπαιχνίδια (δεν μελετάμε περιπτώσεις ομαδικής παράνοιας, όπως το φανταστικό Marvel vs Capcom 2), από τον άμοιρο τον Superman στο Nintendo 64 μέχρι το θανάσιμα βαρετό Batman and Robin.










Ευτυχώς, την κατάσταση έρχεται να ανατρέψει το Batman Vengeance για το Playstation 2, ένα παιχνίδι που δείχνει ότι ο άνθρωπος-νυχτερίδα βρήκε επιτέλους την πραγματική του υπόσταση. Ακολουθώντας το βασικό σκελετό της σειράς κινουμένων σχεδίων Batman, που εμφανίστηκε στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας, το παιχνίδι του PS2 βάζει τον παίκτη &#39&#39στο πετσί&#39&#39 τού ανθρώπου-νυχτερίδα, καθώς αυτός καλείται να αντιμετωπίσει τους αιώνιους αντιπάλους του, Joker, Mr Freeze, Poison Ivy και Harley Quinn. Κοντολογίς, πρόκειται για ένα τρισδιάστατο παιχνίδι δράσης και γρίφων τρίτου προσώπου. Ο Batman περιπλανιέται στα τρισδιάστατα σοκάκια και τα κτίρια της Gotham City και προσπαθεί να φέρει σε πέρας την αποστολή του σκαρφαλώνοντας από στέγη σε στέγη κι από πλατφόρμα σε πλατφόρμα, επιλύοντας τα όποια προβλήματα-γρίφους συναντά και ξυλοφορτώνοντας τους άμοιρους κακούς που βρίσκονται στο δρόμο του. Σε μερικές πίστες, ο παίκτης θα πρέπει να οδηγήσει τα περιβόητα οχήματα του Batman, αλλά αυτό ελάχιστα επηρεάζει τη ροή του τίτλου.









Η πληθώρα των κουμπιών που χρησιμοποιούνται στο παιχνίδι, δεν δυσκολεύει τον παίκτη. Απότομη πίεση στο μοχλό σημαίνει τρέξιμο για τον ήρωα, απαλό άγγιγμα σημαίνει αθόρυβο (σχεδόν) περπάτημα και πάτημα ενός κουμπιού σημαίνει &#39&#39κόλλημα&#39&#39 στον τοίχο και προσέγγιση του στόχου (ή των αντιπάλων) σε ένα στυλ που θυμίζει Solid Snake. Ο Batman έχει επίσης στη διάθεσή του μια σειρά όπλων και εργαλείων που τον βοηθούν στο σκαρφάλωμα (όπως το κλασικό αγκίστρι για να πιάνεται σε ψηλούς τοίχους) και στις μάχες. Οι γρίφοι που συναντά ο παίκτης, χαρακτηρίζονται μέτριοι (αποφυγή ενός εμποδίου, διάσωση ενός αθώου, άνοιγμα κάποιων διόδων με συγκεκριμένη σειρά κ.ο.κ.),







ενώ οι μάχες σώμα με σώμα δεν δυσκολεύουν ιδιαίτερα, αρκεί ο παίκτης να ακολουθήσει μια συγκεκριμένη αλληλουχία ενεργειών (πέταγμα ειδικών βλημάτων στους ένοπλους εχθρούς για τον αφοπλισμό τους και δέσιμο όσων κακών βγαίνουν εκτός μάχης, για να μην δημιουργήσουν προβλήματα όταν συνέλθουν). Η πάλη είναι ένας κλασικός συνδυασμός γροθιών και κλωτσιών (όσο προχωρά στα επίπεδα, ο Batman μαθαίνει και νέους συνδυασμούς-combos) που καταλήγει σε ένα διασκεδαστικό τρόπο εκτόνωσης στο παιχνίδι. Αυτό βέβαια ισχύει μόνο για τους &#39&#39απλούς&#39&#39 κακούς, αφού οι μεγάλοι κακοί θέλουν ειδική περιποίηση.

Τα γραφικά σε γενικές γραμμές αποδίδουν πιστά το κλίμα της σειράς κινουμένων σχεδίων. Σκοτεινά και επιβλητικά στο μεγαλύτερο μέρος τους, τα τρισδιάστατα περιβάλλοντα και οι χαρακτήρες χαρακτηρίζονται από μικρό αριθμό πολυγώνων, με ελάχιστες περιπτώσεις αργής ανανέωσης της οθόνης. Για να αντισταθμίσουν τη γενικότερη μαυρίλα, οι προγραμματιστές κατέφυγαν σε λεπτομέρειες, όπως η σωστή απεικόνιση των σκιών στους τοίχους και η πιστή μεταφορά της κίνησης των χαρακτήρων από τη σειρά.










Το πιο αξιοπρόσεκτο, ίσως, κομμάτι του παιχνιδιού, όσον αφορά τα γραφικά και το animation, αποτελεί ο μανδύας του Batman. Επιδιώκοντας μια πιστή μεταφορά του κλίματος της ομώνυμης σειράς κινουμένων σχεδίων, οι προγραμματιστές δεν χρησιμοποίησαν τεχνικές Motion Capture για να αναπαραστήσουν την κίνησή του, αλλά προτίμησαν τον &#39&#39πατροπαράδοτο&#39&#39 τρόπο σχεδίασης του κάθε καρέ με το χέρι! Μετά από αμέτρητες ώρες δουλειάς και 300 και πλέον καρέ κίνησης, η κάπα του ανθρώπου-νυχτερίδα είναι ζωντανή και κάτι παραπάνω από χάρμα οφθαλμών να την βλέπει κανείς.

Ο ήχος κινείται σε ικανοποιητικά πλαίσια, καθώς το Batman Vengeance διατηρεί τις ομιλίες των ηθοποιών από τη σειρά (η φωνή του Joker ανήκει στον γνωστό από το Star Wars, Mark Hamill) και η μουσική έχει ένα ρυθμό που συμβαδίζει με την ένταση του παιχνιδιού – όταν ακούγεται. Οι μικρές περίοδοι απόλυτης ησυχίας διακόπτονται από τα ζωηρά ηχητικά εφέ των γρονθοκοπημάτων.










Ωστόσο, τα καλά σημεία του παιχνιδιού δεν εξαλείφουν την ανάγκη βελτίωσης κάποιων &#39&#39λεκέδων&#39&#39 του Batman Vengeance. Δεν αναφερόμαστε τόσο στο γεγονός ότι η πλοκή είναι απόλυτα γραμμική ή ότι το αναλογικό χειριστήριο δεν είναι και τόσο ευαίσθητο σε σημεία που απαιτούν το &#39&#39πάτημα της γάτας&#39&#39, όσο στο ότι μερικά σημεία προκαλούν πραγματικά εκνευρισμό στον παίκτη, με πιο &#39&#39τρανταχτό&#39&#39 απ&#39 όλα την κάμερα.







Στα αρχικά στάδια δεν αποτελεί πρόβλημα, όταν όμως η δράση γίνεται πιο έντονη, οι αντίπαλοι πιο ζόρικοι και τα άλματα από κτίριο σε κτίριο πιο δύσκολα (και, λόγω της αδράνειας του ήρωα, οι πτώσεις στο κενό περισσότερες), ο παίκτης αρχίζει να αναρωτιέται γιατί η κάμερα ακολουθεί συνεχώς το χαρακτήρα του Batman και αναγκάζεται να την &#39&#39κεντράρει&#39&#39 συνέχεια για να δει πώς θα εκτελέσει ένα δύσκολο άλμα.

Αυτά τα &#39&#39πταίσματα&#39&#39, όμως, δεν είναι αρκετά για να στερήσουν από το παιχνίδι τον τίτλο του πιο διασκεδαστικού παιχνιδιού Batman που εμφανίστηκε μέχρι σήμερα. Σωστές δόσεις δράσης και γρίφων, το κάνουν απαραίτητο για όλους τους φίλους του &#39&#39άνθρωπου-νυχτερίδα&#39&#39.