Ο Παναθηναϊκός έκανε ό,τι μπορούσε στο Μπερναμπέου πριν παραδοθεί στο μεγαλείο της Ρεάλ και υποκλιθεί στους σύγχρονους υπηκόους της: Τον σούπερ γκολτζή Ραούλ Γκονζάλες, τον μάγο Ζινεντίν Ζιντάν, τον ασύγκριτο Λουίς Φίγκο, τον δαίμονα Ρομπέρτο Κάρλος. Το τελικό 3-0, «φτιαγμένο» από τις










Ο Ελγκέρα κάνει το 1-0 (Actionimages)
κεφαλιές του Ραούλ και το σουτ του Ελγκέρα ήταν το αποτύπωμα της ισπανικής ανωτερότητας σε έναν αγώνα για τον οποίο ο Παναθηναϊκός θα έχει να λέει ότι τον χάρηκε, έζησε την εμπειρία του και ίσως υπό προϋποθέσεις και λεπτομέρειες να άξιζε κάτι καλύτερο.

Να μην κρυβόμαστε, βέβαια…Το αποτέλεσμα, όσον αφορά στο εύρος του, θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο αρνητικό από τη στιγμή που η Ρεάλ κυριάρχησε στη δική της πίστα και οι ποδοσφαιριστές-χορευτές της έδιναν όποιο ρυθμό ήθελαν στην αναμέτρηση. Ο Παναθηναϊκός, σε ένα παιχνίδι ούτως ή άλλως χαμένο στη θεωρία, έδειξε σε κάποιες στιγμές τη φιλοδοξία του να το κοντράρει. Δεν τα κατάφερε, δε χάθηκε κι ο κόσμος.


Ο Κυράστας, όπως αναμενόταν άλλωστε, επέλεξε να παιξει με λίμπερο τον Χένρικσεν, δύο στόπερ (Γκούμα, Κυργιάκο), τον Φύσσα και τον Σεϊταρίδη στα άκρα περισσότερο μπακ και λιγότερο κάτι πιο επιθετικό. Αλλά και στη μεσαία γραμμή με τον Μικαέλσεν (να κυνηγά τον Ζιντάν), τον Μπασινά και τον Σόουζα, να είναι αρκετά










Ο Ραούλ δε φαίνεται καλά αλλά έκανε τη δουλειά του καλά. Το 2-0 (actionimages)
μακριά από τους Κωνσταντίνου και Ολισαντέμπε. Αυτή η απόσταση στις γραμμές του Παναθηναϊκού δεν ήταν ο μόνος λόγος της πίεσης που άσκησε η Ρεάλ. Αλλωστε ούτως ή άλλως οι Ισπανοί θα πίεζαν ψηλά. Εδωσε απλώς το δικαίωμα στην ελπίδα, με το γνωστό πεισμωμένο ευρωπαϊκό στιλ παιχνιδιού του Παναθηναϊκού, να κρατάει μακριά από το γκολ τους γηπεδούχους. Βοήθησε και ο Νικοπολίδης με τις εξαιρετικές αποκρούσεις του, κυρίως στην κεφαλιά του Ραούλ αλλά και στα σουτ του Φίγκο. Ο ρυθμός που σταδιακά ανέβαζε η Ρεάλ έγινε ξέσπασμα στο τελευταίο πεντάλεπτο του ημιχρόνου. Από την ευφυή πάσα του Ζιντάν και τη βολίδα του Ελγκέρα στο 41 ο Νικοπολίδης ένιωσε την μπάλα να περνάει κάτω από τα πόδια του. Ο Παναθηναϊκός ήταν τυχερός που δεν ήρθε το δεύτερο γκολ πριν από την ανάπαυλα στο σουτ του Φίγκο στο δοκάρι και στο άστοχο τελείωμα του Ραούλ μετά την μαγική συνεργασία των Ζιντάν, Κάρλος και Φίγκο.

Ο αιφνιδιασμός των Ισπανών στο ξεκίνημα της επανάληψης- με τον Κυράστα να ανεβάζει την ομάδα (Μπόατεγκ αντί Σόουζα και Καραγκούνης αντί Μικαέλσεν)- δεν έφτασε δυστυχώς μέχρι τον Κασίγιας. Ο έμπειρος για τα νιάτα του τερματοφύλακας έσωσε την ισοφάριση προλαβαίνοντας τον Μπόατεγκ στο 46 και (με την άκρη του ποδιού του!) τον Ολισαντέμπε στο 51. Η Ρεάλ θα σου δώσει μία-δύο (άντε δυόμιση με τον Κωνσταντίνου να μην προλαβαίνει λίγο αργότερα σε μακρινή μπαλιά την έξοδο του Κασίγιας) ευκαιρίες. Ε, αν τις σπαταλήσεις θα σε τιμωρήσει. Κι αν το πλασέ-κρέμασμα του Φίγκο στο 65 πέρασε άουτ, ένα λεπτό αργότερα ο Ραούλ άρχισε και τελείωσε το δεύτερο γκολ. «Εσπασε» την μπάλα στον










Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού ήταν και εκεί (actionimages)
Ρομπέρτο Κάρλος και υποδέχτηκε με κεφαλιά-ψαράκι τη σέντρα του Βραζιλιάνου και τη στραβοκλωτσιά του Μοριέντες για το 2-0. Το σκορ έκλεισε με νέα κεφαλιά του Ραούλ, από την προσωρινή απόκρουση του Νικοπολίδη και του δοκαριού του στο φάουλ του Φίγκο. Από κει και πέρα η ιστορία κύλησε ήρεμα ως το τέλος, με τον…εκνευριστικά καλό Κασίγιας να στερεί από το Μπόατεγκ το γκολ της τιμής.

Ο Παναθηναϊκός δεν θα μπορούσε να έχει παράπονα από τον Βεισιέρ έστω κι αν ο Γάλλος πήγε λίγο με τα νερά της έδρας. Ούτε για τη δικαιολογημένη κίτρινη στον Φύσσα που είναι η τρίτη και φαρμακερή ενόψει του κρίσιμου ματς τον Φλεβάρη στην Πράγα. Οι πράσινοι αφήνουν το Μπερναμπέου, κρατούν τις αναμνήσεις του και κοιτάζουν μπροστά για την πρόκριση που ακόμη δεν χάθηκε.


ΡΕΑΛ: Κασίγιας, Σαλγκάδο, Ρομπέρτο Κάρλος (75 Σολάρι), Ιέρο, Παβόν, Θελάδες, Ελγκέρα, Ζιντάν, Φίγκο, Ραούλ, Μοριέντες


ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ: Νικοπολίδης, Σεϊταρίδης, Φύσσας, Χένρικσεν, Κυργιάκος, Γκούμας, Σόουζα (46 Καραγκούνης), Μπασινάς, Μικαέλσεν (46 Μπόατεγκ), Κωνσταντίνου (72 Βλάοβιτς), Ολισαντέμπε.