Ενα ποτήρι είναι μισογεμάτο ή μισοάδειο ανάλογα με την οπτική γωνία που το βλέπει κανείς. Εμείς θα προτιμήσουμε την αισιόδοξη. Η Εθνική ομάδα των εφήβων λοιπόν ξεπερνώντας την ήττα της στον ημιτελικό από τη Λιθουανία κέρδισε στον μικρό τελικό του παγκοσμίου πρωταθλήματος την Κροατία με 73-64 και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, οκτώ χρόνια μετά το χρυσό της Αθήνας. Μέσα σε μια οκταετία το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο της κορυφαίας διοργάνωσης στον κόσμο σε αυτή την ηλικία κι αυτό αν μη τι άλλο καταξιώνει το ελληνικό μπάσκετ ως εκ των κορυφαίων «παραγωγικών» δυνάμεων στον πλανήτη. Και τούτο κάτι λέει…


Αυτή τη φορά δεν ήταν ο Σχορτσιανίτης ούτε ο Βασιλειάδης οι πρωταγωνιστές. Ο Ιαν Βουγιούκας και ο Γιώργος Σουρλής έβγαλαν τα κάστανα από τη φωτιά και ειδικά ο πρώτος εξέθεσε με την εκπληκτική απόδοσή του τον Νίκο Σταυρόπουλο, ο οποίος δεν τον χρησιμοποίησε καθόλου στον ημιτελικό του Σαββάτου. Μπήκε κάποια στιγμή στο δεύτερο δεκάλεπτο αντικαθιστώντας τον Σχορτσιανίτη και εντυπωσίασε με την αποτελεσματικότητά του κάτω από τα καλάθια. Πέτυχε 20 πόντους, όμως το κυριότερο ήταν ότι μάζεψε 9 ολόκληρα επιθετικά ριμπάουντ (και 11 συνολικά) σμπαραλιάζοντας την άμυνα των Κροατών, που δεν τον περίμεναν έχοντας εστιάσει κυρίως στην εξουδετέρωση του Σχορτσιανίτη. Οσο για τον Σουρλή ήρθε κι αυτός από τον πάγκο, οργάνωσε πολύ καλά το παιχνίδι της ομάδας, έπαιξε στο μεγαλύτερο διάστημα καλή άμυνα πάνω στο βαρύ πυροβολικό της Κροατίας, τον Ούκιτς, ενώ σημείωσε και 13 πόντους. Τι άλλο να ζητήσει ένας προπονητής…


Οι δύο αυτοί παίκτες φρόντισαν ώστε να μη στοιχίσει στην Εθνική μας η μέτρια απόδοση που είχαν τα δύο αστέρια της, ο Σχορτσιανίτης και ο Βασιλειάδης. Εχοντας προφανώς επηρεαστεί περισσότερο από όλους τους άλλους από την ήττα στον ημιτελικό οι δυο τους εμφανίστηκαν με άδειες μπαταρίες και δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τις λύσεις που περίμενε ο Σταυρόπουλος από αυτούς, για τούτο άλλωστε τους χρησιμοποίησε λίγο. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός βρήκε πάντως άλλες λύσεις κι έτσι η Εθνική πήρε από την αρχή το προβάδισμα και μάλιστα με διαφορά (12-4 στο 3΄ και 20-11 στο 8΄). Μια διαφορά πάντως, που πάντα την έχανε (δίχως ωστόσο να χάνει και το προβάδισμα), καθώς δεν είχε σταθερότητα στην απόδοσή της. Εκεί που έδειχνε να παίζει καλά και να κρατάει γερά τον έλεγχο του αγώνα, άρχιζε τις επιπολαιότητες, χαλάρωνε στην άμυνα, έχανε τα ριμπάουντ και φρόντιζε να βάζει τους Κροάτες στο παιχνίδι. Κάτι που πήγε να κάνει και στο τελευταίο πεντάλεπτο όταν προηγήθηκε με 63-58 και από εκείνη τη στιγμή και μετά έκανε περίπου τρία λεπτά να πετύχει καλάθι. Το ευτύχημα ήταν ότι και οι Κροάτες έκαναν λάθη, ωστόσο με ένα τρίποντο του Ούκιτς από τα 8 μέτρα μείωσαν ένα λεπτό πριν τη λήξη 67-64. Κι εκεί ο Κώστας Βασιλειάδης δικαιολόγησε τη συμμετοχή του στον αγώνα. Με γκολ φάουλ 28΄΄ πριν το τέλος έκανε το 70-64 και «καθάρισε». Η Εθνική νίκησε τελικά με 73-64 και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.


Τα δεκάλεπτα: 22-20, 43-42, 62-56, 73-64.


ΕΛΛΑΣ (13/22β., 27/41διπ., 2/14τρ., 22-15ρ., 13λ., 16ασ., 10κλ., 4τ.): Σουρλής 13 (3/4β., 5/5διπ.), Ξανθόπουλος 7 (1/1διπ., 1/5τρ.), Βασιλειάδης 6 (2/3διπ., 3ασ.), Αποστολίδης, Θέος, Περπέρογλου 10 (5/8διπ., 4-3ρ., 3κλ.), Βασιλόπουλος 7 (2/6διπ., 1/5τρ., 3-3ρ., 4λ., 5ασ., 4κλ.), Βουγιούκας 20 (6/9β., 7/9διπ., 2-9ρ., 4λ.), Σχορτσιανίτης 10 (0/4β., 5/8β., 5-0ρ.).


ΚΡΟΑΤΙΑ (6/10β., 20/40διπ., 6/21τρ., 17-14ρ., 12λ., 12ασ., 7κλ.): Φιλίποβιτς 7 (1/5διπ., 1/1τρ.), Κέτζο 1, Ομέρχοτζιτς, Τόμας 15 (2/3β., 5/9διπ., 1/2τρ.), Ούκιτς 21 (1/1β., 7/10διπ., 2/8τρ., 7ασ.), Πάσαλιτς 10 (2/4διπ., 2/7τρ., 3-3ρ.), Μπάνιτς 10 (5/7διπ.).


Σταυρόπουλος: «Ηθική ικανοποίηση από το μετάλλιο»


Ο Νίκος Σταυρόπουλος θα προτιμούσε να συμμετάσχει η Εθνική ομάδα στον τελικό, όμως δεν μπορούσε παρά να είναι ικανοποιημένος εν τέλει από την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου. «Αυτό το μετάλλιο μας δίνει ηθική ικανοποίηση και αποτελεί δέσμευση όλων μας για τη συνέχεια», είπε ο ομοσπονδιακός προπονητής και πρόσθεσε: «Ολα τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους σε αυτό το τουρνουά. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι 6 από αυτά έπαιζαν για πρώτη φορά σε αυτή την ομάδα. Είχαμε πολύ δύσκολη δουλειά μετά τον ημιτελικό, καθώς έπρεπε να πείσουμε τα παιδιά ότι είναι μεγάλη υπόθεση το να πάρεις μετάλλιο σε μια τέτοια διοργάνωση. Κι εκεί ρίξαμε όλο το βάρος της προσπάθειάς μας. Ρισκάραμε χρησιμοποιώντας τον Βουγιούκα. Είναι ένας παίκτης που τον πιστεύω πολύ και τον είχα αδικήσει στα παιχνίδια με τη Σλοβενία και την Τουρκία, όπου δεν τον χρησιμοποίησα καθόλου, γιατί οι αντίπαλοί μας είχαν πιο κοντές ομάδες».