Λίγα 24ωρα πριν αρχίσει στο Γιοχάνεσμπουργκ η διεθνής διάσκεψη για την αειφόρορο ανάπτυξη η Ελλάδα γνώρισε μια μικρής έκτασης αλλά σημαντική και με ραγδαία ταχύτητα εξέλιξης οικολογική καταστροφή με την εξαφάνιση της λίμνης Κορώνειας, στη Θεσσαλονίκη, γνωστής και ως λίμνη του Λαγκαδά. Η λίμνη προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ, αλλά δυστυχώς όπως αποδείχθηκε από κανέναν αρμόδιο ή όποιον άλλον καθώς η εξαφάνιση της οφείλεται τόσο στην ανυπαρξία μέτρων και σχεδιασμών για την διάσωση της όσο και στην κακή διαχείριση των νερών της,
Οι ευθύνες για την εξαφάνιση της λίμνης δεν περιορίζονται μόνο στην βιομηχανική μόλυνση, στην αλόγιστη άρδευση των νερών της για τις καλλιέργειες της περιοχής ή στην ανομβρία αλλά και στους αρμοδίους καθώς τα τελευταία χρόνια η στάθμη της λίμνης υποχωρούσε σταθερά, με αποτέλεσμα τους τελευταίους μήνες να έχει φτάσει στο 10% του αρχικού υδάτινου όγκου της, δηλαδή σε 4.000 κυβικά μέτρα νερού από τα 40.000 που είχε στο παρελθόν, ουδείς αντέδρασε.
Για την διάσωση της λίμνης, η οποία κατά τραγική ειρωνεία προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ, είχε εκπονηθεί από το 1987 Master Plan και είχε εγκριθεί για τη χρηματοδότηση των δράσεων ποσό 18 δις δρχ από το Ταμείο Συνοχής της ΕΕ. Για την υλοποίηση του σχεδίου είχαν μάλιστα συνταχθεί δεκάδες μελέτες, που εξασφάλιζαν την ανανέωση των νερών της λίμνης ιδιαίτερα τον χειμώνα, με διάθεση νερού από τον Αλιάκμονα ή την εκτροπή γειτονικών χειμάρρων. Οι μελέτες όμως έμειναν, στο σύνολο τους, στο συρτάρι ενώ καθώς τα χρόνια περνούσαν τα σημάδια γινόταν ολοένα και περισσότερο ανησυχητικά, χωρίς όπως αποδείχθηκε όμως να προκαλούν την κινητοποίηση κανενός.
Το 1995 εξαφανίστηκε κάθε ίχνος ζωής από τα νερά της μαζί και τα 10 είδη ψαριών που ζούσαν εκεί αποδεικνύοντας πόσο γρήγορα και εύκολα ο άνθρωπος ξεχνά και γίνεται αγνώμονας απέναντι στη φύση αφού ήταν τα ψάρια της ίδιας λίμνης που στην περίοδο της Κατοχής έθρεψαν τα γύρω χωριά. Αλλά και αργότερα μέχρι και την δεκαετία του ΄80 πάνω από 500 ψαράδες έβγαζαν το μεροκάματο ρίχνοντας τα δίχτυα τους στα νερά της Κορώνειας.
Τώρα οι συνέπειες από την εξαφάνιση της λίμνης δεν περιορίζονται στον ψυχισμό των κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι αντί για τα γαλάζια νερά της –οι παλιότεροι θυμούνται ακόμη τα μακροβούτια της νιότης τους – αντικρίζουν ένα τοπίο που θυμίζει εγκαταλελειμμένο επαρχιακό αεροδρόμιο με λίγες λακκούβες γεμάτες λασπόνερα, αλλά έχουν σαφώς και οικολογικές προεκτάσεις. Η εξάτμιση των νερών έχει προκαλέσει θερμοκρασιακές αλλαγές στο μικροκλίμα της περιοχής με ταυτόχρονη γενικότερη διατάραξη του τοπικού οικοσυστήματος ενώ εκφράζονται φόβοι και για την εμφάνιση ασθενειών.
Η θεαματική – μέσα σε λίγα 24ωρα – εξαφάνιση της λίμνης φαίνεται ότι τελικά θορύβησε τους αρμοδίους οι οποίοι αποφάσισαν, εκ των υστέρων, να διερευνήσουν το φαινόμενο.
Ετσι ο Έπαρχος Λαγκαδά, Δημήτρης Μαυροματίδης συγκάλεσε σύσκεψη για την διερεύνηση των αιτίων του φαινομένου και κυρίως την μελέτη των επιπτώσεων που θα μπορούσε να έχει αυτό στην εφαρμογή του master plan, που έχει εκπονηθεί από ετών για τη διάσωση της λίμνης. Συμμετείχαν εκπρόσωποι επιστημονικών φορέων της Θεσσαλονίκης (ΙΓΜΕ, ΤΕΕ/Τμ. Κ. Μακεδονίας, ΕΚΒΥ, ΕΘΙΑΓΕ, Κέντρο Πληροφόρησης Υγροτόπων Κορώνειας-Βόλβης), των αρμόδιων δημόσιων υπηρεσιών αλλά και της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού. Της σύσκεψης είχε προηγηθεί επίσκεψη των ειδικών επιστημόνων στο χώρο της λίμνης όπου, μέχρι πριν από λίγες μέρες εκτείνονταν η Κορώνεια.
Στη σύσκεψη επικράτησε η άποψη ότι η εξαφάνιση της λίμνης οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στη φυσιολογική εξάτμιση, καθώς ο πυθμένας της Κορώνειας στερείται της αναγκαίας υδραυλικής κλίσης, έχει δηλαδή το ίδιο βάθος σε μεγάλο μέρος της έκτασης της, με αποτέλεσμα να διευκολύνεται κατά τους θερινούς μήνες η εξάτμιση των υδάτων και ο αρμόδιος αντινομάρχης Γιάννης Λεμπετλής είπε ότι η λύση δεν μπορεί να είναι άλλη από την ταχύτερη εφαρμογή του master plan, το οποίο περιλαμβάνει ένα πλήρες πρόγραμμα αποκατάστασης της περιβαλλοντικής ισορροπίας της λίμνης.
















