Στις συζητήσεις επί συζητήσεων για την αποτυχία της Εθνικής μπάσκετ στην Τουρκία έρχονται τώρα οι κατάρες και η σκληρή κριτική για την Εθνική ποδοσφαίρου μετά την βαριά ήττα στο Ελσίνκι. Μια ήττα με πέντε γκολ, όσα είχε να δεχτεί η Εθνική από το 1994 στο 0-5 με την Αγγλία που συμπτωματικά είναι η επόμενη και τελευταία αντίπαλός της σε αυτή την πλήρως αποτυχημένη πορεία για το Μουντιάλ του 2002. Είναι επίσης σύμπτωση ότι ο Οτο Ρεχάγκελ είδε την ομάδα στην οποία είναι εκλέκτορας να χάνει με το ίδιο σκορ όπως και η Εθνική της πατρίδας του από την Αγγλία λίγες ημέρες νωρίτερα. Δεν πρέπει όμως να είναι καθόλου συμπτωματική αυτή η φθίνουσα πορεία της ελληνικής Εθνικής ομάδας που ολοκληρώνει την παρουσία της στα προκριματικά του Μουντιάλ με έναν τρόπο μάλλον ενδεικτικό της γενικότερης παρουσίας της.
Ο Ρεχάγκελ είναι ασφαλώς στην παρούσα φάση άμοιρος ευθυνών ακόμη κι αν στα σχολεία (όχι των προπονητών, τα μαθητικά) γνωρίζουν ότι για να νικήσεις ένα παιχνίδι δεν είναι υποχρεωτικό να παίξεις με τρεις σέντερ φορ. Ακόμη μαθαίνει ο Γερμανός που μιλούσε πριν από το παιχνίδι για το συναρπαστικό ξεκίνημά του στην Εθνική Ελλάδας, το οποίο ήταν πράγματι συναρπαστικό αλλά όχι έτσι όπως το εννοούσε. Το θέμα είναι πώς μαθαίνει τα ελληνικά πράγματα ο νέος προπονητής από τους παράγοντες, τους παίκτες και όλους όσοι εμπλέκονται γύρω του και στην Εθνική ομάδα.
Ακόμη υπάρχει καιρός για αυτό το νέο πείραμα της ΕΠΟ και για τα πειράματα του Ρεχάγκελ. Ελπίζουμε ότι με την Αγγλία, στο τελευταίο παιχνίδι των προκριματικών, μια ακόμη πιθανή και άνευ σημασίας ήττα για την Εθνική δεν θα συνδυαστεί με διασυρμό τύπου Ελσίνκι που μπορεί από βαθμολογικής και τυπικής άποψης να μην στέρησε τίποτα από την Εθνική ομάδα αλλά επί της ουσίας τσαλάκωσε ακόμη περισσότερο το ήδη στραπατσαρισμένο προφίλ του ελληνικού ποδοσφαίρου. Για τα μετά βλέπουμε…
Ο Οτο Ρεχάγκελ πήγε απευθείας από την Φινλανδία στην Γερμανία για να σκεφτεί και να συνεχίσει να μαθαίνει (ίσως πως μια ομάδα που μετά τους ύμνους που τον ανάγκασε στην Μόσχα, τον έκανε μέσα σε λίγες ημέρες να αναρωτιέται αν έχει ξαναδεί τέτοια αμαχητί παράδοση στην καριέρα του), ενώ οι διεθνείς επέστρεψαν όπως τις περισσότερες φορές με σκυμμένα κεφάλια. Πιθανώς απογοητευμένοι από την συντριβή μα σίγουρα σκεπτικοί για τις επικείμενες ευρωπαϊκές αναμετρήσεις των συλλόγων τους ή τις υποχρεώσεις τους στην εκτός συνόρων επαγγελματική τους καριέρα. Εκεί όπου μπορεί να χρειαστεί να εξηγήσουν στους συμπαίκτες τους στην Ιντερ, στη Νιούκασλ, στον Αγιαξ, στην Περούτζια πώς είναι δυνατόν να χάνεις 5-1 από την Φινλανδία. Μπορεί βέβαια και να μην χρειαστεί…
















