Μετά από το εκρηκτικό ντεμπούτο του στο PC, ο αστυνόμος Max Payne εφορμά και στο Playstation 2 και τα κάνει γυαλιά-καρφιά, στέλνοντας τους ψηφιακούς κακούς εκεί που πραγματικά ανήκουν: στα ψηφιακά θυμαράκια. Το τρισδιάστατο αυτό παιχνίδι δράσης τρίτου προσώπου βάζει τον παίκτη ''στο πετσί'' ενός σκληροτράχηλου αστυνομικού που έχει χάσει την οικογένειά του και ορκίζεται να εκδικηθεί την εγκληματική οργάνωση που είναι υπεύθυνη για το κακό.
Οι σφαίρες κάνουν τη διαφορά
Το τρυκ του αίματος είναι αρκετά καλό, με τα ''κόκκινα σύννεφα'' που πετάγονται μετά από μια βολή και ''βάφουν'' τους τοίχους, γι΄ αυτό οι γονείς θα πρέπει να ''φιλτράρουν'' το παιχνίδι, πριν αφήσουν τα παιδιά τους να ασχοληθούν με αυτό.
Δεν είναι νέος, αλλά είναι ωραίος
Η μεγάλη ποικιλία στα textures επιτρέπει στους προγραμματιστές να αποδώσουν με πιστότητα τους τοίχους των σπιτιών, τους μουσαμάδες που καλύπτουν εμπορεύματα πάνω στα πλοία, τα containers που βρίσκονται στοιβαγμένα στο λιμάνι, τα κρυστάλλινα πατώματα και τοιχώματα των ουρανοξυστών, ακόμα και το εσωτερικό των υπερσύγχρονων εργαστηρίων όπου εκτελούνται ύποπτα πειράματα.
Θέλω να τ΄ ακούω
Ο ήχος του παιχνιδιού είναι ένα από τα δυνατά του σημεία, με την ομιλία να ξεπερνά κάθε προσδοκία (οι ηθοποιοί πρέπει να είχαν πολύ μεράκι για τη δουλειά τους) και τους χιουμοριστικούς διάλογους να αποτελούν ευχάριστη έκπληξη (παράδειγμα: οι μαφιόζοι που μαλώνουν πίσω από την πόρτα για το ποιος θα ''μπουκάρει'' πρώτος μέσα στο δωμάτιο που είναι ο Max). Ωστόσο, τα ηχητικά εφέ πάσχουν από κάποιες ελλείψεις (ήχοι που έπρεπε να υπάρχουν σε προφανή σημεία, είναι ανύπαρκτοι), ενώ το fading γίνεται τόσο απότομα, που νομίζεις ότι έχει γίνει αγγαρεία στον τομέα αυτό. Κάποια εφέ, όπως ο υπόκωφος κρότος όταν ο Max ξεκινά την κίνηση Bullet Time, σώζουν την κατάσταση.
Ο κανόνας των δύο αντιχείρων
Ο χρόνος φορτώματος είναι επίσης ένα μελανό σημείο της έκδοσης για PS2. Το γεγονός ότι ο παίκτης μπορεί να κάνει save μόνο σε συγκεκριμένα σημεία της πίστας και όχι οποιαδήποτε στιγμή, όπως συνέβαινε στο PC, μπορεί να προκαλέσει εκνευρισμό, ιδίως σε μερικά δύσκολα σημεία που ο παίκτης χάνει ξανά και ξανά. Από την άλλη, κάποιοι παίκτες μπορεί να εκτιμήσουν την πρόκληση τού να παραμείνεις ζωντανός στη διάρκεια μιας δύσκολης διαδρομής.
Είναι το Max Payne
Λίγα λεπτά είναι αρκετά για να συνηθίσει κανείς το χειριστήριο και λίγα ακόμα είναι ό,τι πρέπει για να μπει ''στη ζώνη του πυρός'', καθώς η φρενήρης δράση του πρωτότυπου φαίνεται πως έχει διατηρηθεί αυτούσια κι εδώ. Εάν κάποιος δεν έχει παίξει το Max Payne στο PC, η έκδοση του Playstation 2 θα είναι μια ευχάριστη προσθήκη στις ελεύθερες ώρες του.
Διάθεση: Console Club, Γρυπάρη 53, Καλλιθέα,
Τηλέφωνο 010 9594100












