«Στο επάγγελμα μου, αν δεν αποκτήσεις την φήμη τέρατος, δεν είσαι σταρ».

Δυναμική, με άποψη, κοφτερότατη γλώσσα και ανεξάντλητη επιμονή, η Μπέτι Ντέηβις υπήρξε από τις πρώτες γυναίκες ηθοποιούς που δεν έκαναν καριέρα στο Χόλιγουντ λόγω εμφάνισης αλλά λόγω ταλέντου και πείσματος.

Ντίβα με τα όλα της, άνοιξε τον δρόμο για όλες τις ηθοποιούς που είχαν τα κότσια να αποστομώσουν την ανδροκρατούμενη καθεστηκυία τάξη των στούντιο χρησιμοποιώντας το μυαλό τους και όχι τις γάμπες τους.









Η Ντέηβις δεν χάριζε κάστανα σε κανέναν και καμμία: η αντιπαλότητα που είχε, για παράδειγμα, με την Τζόαν Κρόφορντ έχει περάσει στην ιστορία του κινηματογράφου. Μπορεί να μην μαλλιοτραβήχτηκαν ποτέ, αλλά στα γυρίσματα του &#39&#39Whatever Happened to Baby Jane&#39&#39 διαδραματίστηκαν σκηνές απείρους κάλλους: η Μπέτι Ντέηβις εγκατέστησε έναν αυτόματο μηχάνημα πώλησης Coca Cola ειδικά για να μπει στο ρουθούνι της Κρόφορντ, που ήταν χήρα του διευθυντή της Pepsi. Η Κρόφορντ απάντησε με ακόμα πιο παιδαριώδη τρόπο: έβαλε βαρίδια στις τσέπες της, για να γυρίσει τις σκηνές κατά τις οποίες η Ντέηβις έπρεπε να την σέρνει στο πάτωμα.

«Γιατί είμαι τόσο καλή στο να ερμηνεύω στρίγγλες; Ίσως επειδή δεν είμαι στρίγγλα. Ίσως γι’αυτό η δις Κρόφορντ είναι τόσο καλή στο να ερμηνεύει κυρίες».

Η ζωή της









Η Ρουθ Ελίζαμπεθ Ντέηβις γεννήθηκε στις 5 Απριλίου του 1908 στο Λόουελ της Μασσαχουσέτης. Παιδί χωρισμένων γονιών, η Μπέτι μεγάλωσε με την αδερφή και την μητέρα της, κι έδειξε από πολύ νωρίς ότι ήθελε να έχει μονίμως στραμμένη την προσοχή του κόσμου πάνω της. Αρχικά ήθελε να γίνει χορεύτρια, αλλά όταν ανακάλυψε την ηθοποιΐα αποφάσισε ότι αυτό ακριβώς ήθελε, κι έτσι σπούδασε στην Ακαδημία Κούσινγκ και στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα στην δραματική σχολή του Τζον Μάρεϊ Αντερσον (όπου είχε συμμαθήτρια την Λουσίλ Μπολ).

Ο πρώτος ρόλος

Η λαμπρή της επίδοση την βοήθησε να κερδίσει τον πρώτο της ρόλο σε μια off-Broadway παράσταση, αλλά της πήρε άλλα έξι χρόνια ώσπου να κάνει το ντεμπούτο της στο Broadway. Εκεί την εντόπισε, το 1930, ένας κυνηγός ταλέντων της Universal, κι έσπευσε να της υπογράψει συμβόλαιο. Είναι θρυλική η σκηνή κατά την οποία ένας εκπρόσωπος της εταιρείας πηγαίνει στον σταθμό του Λος Αντζελες για να την υποδεχτεί, και φεύγει άπραγος, γιατί δεν βρίσκει καμία κοπέλα «που να μοιάζει με σταρ» – λίγες ημέρες αργότερα, ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της Universal παραπονέθηκε για την εντυπωσιακή έλλειψη (-)απίλ που την διέκρινε.

Η πορεία









Η Μπέτι Ντέηβις είχε εισπράξει με το καλημέρα μια γερή δόση φαλλοκρατισμού από την βιομηχανία της σόου-μπιζ, αλλά η τελευταία λέξη της ανήκε. Μπορεί τα μάτια της να ήταν υπερβολικά γουρλωτά, η μύτη της να σκέπαζε τα πολύ λεπτά χείλη της , η περιφέρειά της να ήταν φαρδιά και τα πόδια της στραβά, τουλάχιστον για τα πρότυπα της εποχής, αλλά η Μπέτι διέθετε άλλα, σημαντικότερα προσόντα.
Το 1932 υπέγραψε ένα επταετές συμβόλαιο με την Warner Brothers, που διήρκεσε εν τέλει ως το 1949, και μέσα σε αυτά τα δεκαεφτά χρόνια το πρόσωπο της πέρασε στο κινηματογραφικό πάνθεον.

Η επιτυχία









Η πρώτη της επιτυχία ήρθε με την ταινία «The Man Who Played God», το κοινό την αποθέωσε στο «Of Human Bondage», και κέρδισε δύο φορές Όσκαρ Καλύτερου Γυναικείου Ρόλου για τις ταινίες «Dangerous» και «Jezebel».

Οι διεκδικήσεις


Εχοντας κατακτήσει την δόξα και την αναγνώριση που επιθυμούσε, η Μπέτι προσπάθησε να κατακτήσει και την ανεξαρτησία της από την Warner, διαμαρτυρόμενη για την ποιότητα των ρόλων που της προσέφεραν (ανάρμοστους για μια βραβευμένη με Οσκαρ ηθοποιό). Το θέμα έφτασε στα δικαστήρια και η εταιρεία κέρδισε, αλλά μαζί της κέρδισε και η Μπέτι καθώς, μετά από αυτή την επίδειξη ισχύος από μέρους της, άρχισε όντως να παίρνει καλύτερους ρόλους.

Ο μόνος ρόλος που διεκδίκησε και δεν κατάφερε να πάρει ήταν αυτός της Σκάρλετ Ο&#39 Χάρα, ενώ οι διεκδικήσεις της επί του αντρικού φύλου ήταν ακόμη πιο επιτυχείς: με τέσσερις διαλυμένους γάμους(«…κανείς απ’ τους συζύγους μου δεν ήταν αρκετά άντρας για να γίνει κύριος Μπέτι Ντέηβις», είχε δηλώσει) και πληθώρα ερωτικών σχέσεων, η Μπέτι Ντέηβις είχε αφήσει πολύ πίσω της την εποχή που την θεωρούσαν άσχημη και ατάλαντη.









Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1940 έκανε αρκετές επιτυχημένες ταινίες, αλλά η καριέρα της είχε αρχίσει να παίρνει φθίνουσα πορεία, και το 1949, όταν έληξε το συμβόλαιο της με την Warner, καμμία ενδιαφέρουσα προοπτική δεν διαφαινόταν στον επαγγελματικό της ορίζοντα. Ενα χρόνο αργότερα όμως η κατάσταση άλλαξε άρδην: αντικαθιστώντας την άρρωστη Κλοντέτ Κολμπέρ, η Μπέτι Ντέηβις έκανε μια εντυπωσιακή επιστροφή στην μεγάλη οθόνη, πρωταγωνιστώντας στην ταινία &#39&#39All About Eve&#39&#39 του Τζόζεφ Μανκίεβιτς – εισέπραξε μάλιστα και υποψηφιότητα για Όσκαρ.

Το τέλος








Η επόμενη μεγάλη επιτυχία της ήρθε με την ταινία &#39&#39Whatever Happened to Baby Jane&#39&#39 το 1962, και συνέχισε την κινηματογραφική της πορεία μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 – το 1978 έπαθε εγκεφαλικό, από το οποίο ποτέ δεν ανάρρωσε πλήρως.
Μέχρι την τελευταία της μέρα πάντως δεν έπαψε στιγμή να είναι δραστήρια και εναργής – όταν έκλεισε για πάντα τα μάτια της, στις 6 Οκτωβρίου του 1989 στην Γαλλία, είχε μόλις ολοκληρώσει το τελευταίο κεφάλαιο της αυτοβιογραφίας της.

Κι όταν μαθεύτηκε το νέο του θανάτου της, πληθώρα θαυμαστών της ανά την υφήλιο πίστεψε πως επρόκειτο για ανυπόστατη φήμη – γιατί πως θα μπορούσε να φύγει έτσι, απροειδοποίητα, μια τόσο δυναμική γυναίκα όπως η Μπέτι Ντέηβις;

Το flash.gr προτείνει:

-Beyond the Forest, σκην. King Vidor, 1949
-All About Eve, σκην. Joseph Mankiewicz, 1950
-Whatever Happened to Baby Jan, σκην.Robert Aldrich, 1962
-Hush, Hush Sweet Charlotte, σκην. Robert Aldrich, 1964