Το σενάριο είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο: Οι κακοί ετοιμάζονται να κάνουν ξανά τις πονηριές τους, εσείς αποτελείτε μέλος μιας επίλεκτης ομάδας και ως εκ τούτου πρέπει να αφανίσετε τις στρατιές των κακών. Το Winback δεν είναι καινούργιο παιχνίδι (έχει περάσει πάνω από χρόνος που κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία) και οπωσδήποτε, μετά από την κυκλοφορία του Perfect Dark, είναι πολύ δύσκολο να προκαλέσει μεγάλη εντύπωση. Χρησιμοποιώντας, όμως, υποτυπώδεις stealth τακτικές στο στυλ του Metal Gear, καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του παίκτη.








Η δράση του παιχνιδιού εξελίσσεται μέσω προοπτικής τρίτου προσώπου και ο χειρισμός του παρουσιάζει μερικά καλά στοιχεία. Το αναλογικό χειριστήριο χρησιμοποιείται για την καθοδήγηση του παίκτη, ενώ τα υπόλοιπα κουμπιά εκτελούν κινήσεις όπως το &#39&#39βαρελάκι&#39&#39. Η εναλλαγή στο πάτημα ενός κουμπιού επιτρέπει να &#39&#39κολλάτε&#39&#39 το στόχαστρο σε έναν αντίπαλο. Είναι επιβεβλημένο ο ήρωας να στοχεύει πρώτα τον αντίπαλο και μετά να τον πυροβολεί. Η ύπαρξη του στόχαστρου λέιζερ επιτρέπει στον παίκτη να εκτελέσει μερικές εύστοχες βολές, ακόμα κι όταν οι αντίπαλοι είναι δυσδιάκριτοι. Το πιο αξιοπρόσεκτο σημείο του gameplay (πάνω στο οποίο στηρίζεται, ουσιαστικά, όλο το παιχνίδι) είναι το γεγονός ότι ο παίκτης μπορεί να πατήσει ένα κουμπί και να κολλήσει με την πλάτη σε έναν τοίχο, για να ξεφύγει από τα μάτια των αντιπάλων, ενώ πατώντας ένα άλλο κουμπί μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά και να πυροβολήσει τον αντίπαλο που έχει στο στόχαστρο.







Οι γρίφοι που υπάρχουν, είναι στοιχειώδεις και τις περισσότερες φορές ολοκληρώνονται με μια απλή έρευνα για την ανεύρεση ενός κλειδιού που θα επιτρέψει την πρόσβαση σε άλλο επίπεδο. Επίσης, η γραμμικότητα του παιχνιδιού υποχρεώνει τον παίκτη να ακολουθήσει το ίδιο πάντα μονοπάτι και δεν του δίνει τη δυνατότητα, έστω και ελάχιστης, εξερεύνησης των χώρων. Τα ηχητικά εφέ διακρίνονται από έλλειψη ποικιλίας, αφού εκτός από τους πυροβολισμούς και τους κάλυκες που χτυπάνε στο έδαφος, δεν θα ακούσατε κάτι πιο &#39&#39ζωντανό&#39&#39.
Από πλευράς γραφικών, το Winback διακρίνεται από την ποικιλία των εξωτερικών τοπίων και των εσωτερικών χώρων, ενώ το γεγονός ότι έχει αποφευχθεί η υπερβολική χρήση του εφέ της ομίχλης, κάνει το περιβάλλον πιο ευχάριστο στον παίκτη. Δυστυχώς, τα textures των αντικειμένων διατηρούν τη γνωστή κι από άλλα παιχνίδια του Ν64 &#39&#39θολούρα&#39&#39. Συγκρινόμενο με πρόσφατα παιχνίδια, όπως το Perfect Dark και το Donkey Kong 64, το παιχνίδι δείχνει την ηλικία του.
Όσο και να προσπαθεί, δεν φτάνει σε καμία περίπτωση τα επίπεδα του Metal Gear Solid. Η ιδέα της απόκρυψης του χαρακτήρα με την πλάτη, πίσω από τοίχους και διάφορα εμπόδια, σκιαγραφεί όλο το παιχνίδι, όμως, η







απαράδεκτη, κατά καιρούς, τεχνητή νοημοσύνη των ελεγχόμενων από τον επεξεργαστή εχθρών, καταρρίπτει κάθε προσπάθεια σύγκρισης των δύο τίτλων. Και για να γίνουμε πιο σαφείς: Θα παρατηρήσετε στιγμιότυπα, στα οποία μόνο ένα κιβώτιο στέκεται μεταξύ του παίκτη και των εχθρών, αυτός σκύβει και κολλάει με την πλάτη του στο κιβώτιο και οι εχθροί στέκονται αμήχανοι λες κι ο παίκτης εξαφανίστηκε από προσώπου γης (αντί να προσπαθήσουν να τον εντοπίσουν ή να κάνουν το γύρο του εμποδίου). Τέτοια περιστατικά καταφέρνουν να θυμίσουν σκηνές από την ταινία &#39&#39Τρελές Σφαίρες&#39&#39 και επηρεάζουν την εκτίμηση του παίκτη. Η γωνία απεικόνισης της δράσης και η δυνατότητα αλλαγής κάμερας, σε μερικές περιπτώσεις, είναι θετικά στοιχεία, όμως οι γρήγορες εναλλαγές της δράσης και η συνεπαγόμενη ταχύτατη αλλαγή των backgrounds, δημιουργεί κούραση. Τελικά, το παιχνίδι ενδείκνυται μόνο για τους λάτρεις της δράσης.