Η παρουσία του προέδρου Μπους σε τζαμί, η ομιλία του προς τους αμερικανούς μουσουλμάνους, διανθισμένη με αποσπάσματα από το Κοράνι και καταδικαστική για όσους φέρονται ρατσιστικά στους μουσουλμάνους Αμερικανούς, ήρθε λίγο αργά, αλλά ίσως προλάβει τα χειρότερα.


«Αυτοί που αισθάνονται ότι μπορούν να υποτιμούν τους συμπολίτες μας για να ξεσπάσουν την οργή τους, δεν αντιπροσωπεύουν το καλύτερο πρόσωπο της Αμερικής, αλλά το χειρότερο πρόσωπο της ανθρωπότητας και θα πρέπει να ντρέπονται» τόνισε ο Αμερικανός Πρόεδρος που, ήδη είχε ενημερωθεί από το FBI για τις 40 ρατσιστικές επιθέσεις, που κόστισαν τη ζωή σε δύο πολίτες των ΗΠΑ. Ο ένας μάλιστα, ο Μπαλμπίρ Σοντί, που δολοφονήθηκε στην Αριζόνα, στο βενζινάδικο όπου εργαζόταν, ήταν ινδός Σιχ, και πλήρωσε ακριβά το τουρμπάνι που φορούσε και την παραδοσιακή «τύπου μπιν-Λάντεν» γενειάδα του. Εκτός των επιθέσεων κατά «σκουρόχρωμων και διαφορετικά ντυμένων» πολιτών, το FBI έχει καταγράψει βανδαλισμούς σε τζαμιά, επιθέσεις σε σχολεία και αραβικής ιδιοκτησίας καταστήματα, και έχει λάβει καταγγελίες για εκατοντάδες απειλητικά τηλεφωνήματα κατά μουσουλμανικών οργανισμών ή μουσουλμάνων διακεκριμένων πολιτών στις ΗΠΑ.


Τα ρατσιστικά φαινόμενα, πέρασαν και από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, με τον άγριο ξυλοδαρμό ενός 28χρονου αφγανού ταξιτζή στο Λονδίνο – το θύμα θα μείνει ανάπηρο σε όλη του τη ζωή. Οι τρεις θύτες, την ώρα που τον κτυπούσαν αναφέρονταν στην επίθεση κατά των ΗΠΑ. Στο Σουίντον της Βρετανίας, άγνωστοι επετέθησαν με μπαστούνια του μπέιζμπολ, εναντίον μιας 19χρονης μουσουλμάνας, και της προκάλεσαν σοβαρά τραύματα στο κεφάλι -η νεαρή νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Εμπρησμός σε τζαμί στο Μπόλτον θεωρείται από τις αρχές ότι συνδέεται με τις επιθέσεις, ενώ και στη Μ. Βρετανία, οι μικρότερης εμβέλειας επιθέσεις και τα απειλητικά τηλεφωνήματα κατά μουσουλμάνων είναι καθημερινά φαινόμενα.


Η ευθύνη για τις ρατσιστικές επιθέσεις, παρά την παρέμβαση του προέδρου Μπους, βαραίνει την αμερικάνικη κυβέρνηση, σε μεγάλο βαθμό (και, βεβαίως, και τη βρετανική). Την επομένη των χτυπημάτων γράφαμε ακριβώς σε αυτή τη σελίδα: «Η βιασύνη με την οποία μεγάλη μερίδα του αμερικανικού Τύπου, γερουσιαστές και αναλυτές «έδειξαν» προς τις ακραίες ισλαμικές οργανώσεις, αναζητώντας τον ένοχο της μεγάλης επίθεσης κατά των ΗΠΑ, εμπεριέχει τον κίνδυνο εκδήλωσης ρατσιστικών φαινομένων κατά των μουσουλμάνων της Αμερικής, οι οποίοι αισθάνονται ότι κινδυνεύουν. Hδη ισλαμικά σχολεία, πνευματικά κέντρα, βιβλιοθήκες και τζαμιά δέχονται απειλητικά τηλεφωνήματα, και αρκετά από αυτά, από τη Νέα Υόρκη ως την Καλιφόρνια, έχουν αναστείλει πλήρως τη λειτουργία τους μέχρι να ηρεμήσουν τα πνεύματα, ενώ ιδιώτες –μουφτήδες και δάσκαλοι– καταγγέλλουν ότι δέχονται προσωπικές απειλές.»


Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουαν μερικές από τις σοβαρότερες αγγλόφωνες εφημερίδες, ενώ οι μουσουλμανικές οργανώσεις των ΗΠΑ, που καταδίκασαν πρώτες την τρομοκρατική επίθεση, θυμίζοντας ότι «και οι μουσουλμάνοι είναι αμερικανοί πολίτες» είχαν όχι μόνο προειδοποιήσει για την πιθανότητα εκτροχιασμού της κατάστασης αλλά και για την ανάγκη άμεσης λήψης μέτρων.


Σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το έτος 2010 η μουσουλμανική πίστη θα είναι η δεύτερη στις ΗΠΑ. Σήμερα οι μουσουλμάνοι ξεπερνούν τα έξι εκατομμύρια στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, και τα τζαμιά τους ξεπερνούν τα 1.200. Σύμφωνα με μελέτες που είχαν δει το φως της δημοσιότητας πριν από τις αμερικανικές εκλογές του 2000, η ψήφος των μουσουλμάνων αμερικανών ήταν από τις κρίσιμες για την εκλογή προέδρου. Η εκλογή ενός εβραίου υποψηφίου αντιπροέδρου από τον Αλ Γκορ (του γερουσιαστή Λίμπερμαν) και η απόφαση της τότε υποψήφιας γερουσιαστού Χίλαρι Κλίντον να επιστρέψει τα χρήματα ενίσχυσης της εκστρατείας της που είχαν προσφέρει αραβοαμερικανικές (φιλοπαλαιστινιακές) οργανώσεις, είναι πιθανό να χάρισαν τη μουσουλμανική ψήφο στον πρόεδρο Μπους. Κι ίσως η απόφασή του να πάει να μιλήσει σε τέμενος, να μη σχετίζεται μόνον με τα κρούσματα βίας.


Οι μουσουλμάνοι των ΗΠΑ δεν βρίσκονται αντιμέτωποι με την εχθρότητα μεγάλου ποσοστού του χριστιανικού πληθυσμού για πρώτη φορά — πιο πρόσφατα, μετά τη βομβιστική ενέργεια στην Οκλαχόμα, που αρχικώς αποδόθηκε σε ισλαμικές ομάδες, για να αποδειχθεί ότι πίσω της κρυβόταν ένας ακροδεξιός, λευκός και προτεστάντης supremacist, ο Τίμοθι Μακβί. Την περίοδο που ακολούθησε τα γεγονότα της Οκλαχόμα υπήρξαν και μεμονωμένα περιστατικά (επιθέσεις αμερικανών φοιτητών κατά αράβων συμφοιτητών τους, επιθέσεις κατά κτηρίων που στεγάζουν μουσουλμανικές οργανώσεις κ.ά.) τα οποία αποδόθηκαν σε θερμοκέφαλους. Ανάλογη αντιμετώπιση είχαν μετά τη βομβιστική επίθεση του 1993 κατά του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου, αλλά και παλαιότερα, την εποχή της κατάληψης της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Τεχεράνη από ιρανούς φοιτητές (1979).


Οι ηγέτες της μουσουλμανικής κοινότητας της Αμερικής κατηγορούν τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης και την αμερικανική κοινή γνώμη για προκατάληψη και ρατσισμό. Ζητούν, «ακόμη κι αν αποδειχθεί ότι κάποια ισλαμική τρομοκρατική ομάδα βρίσκεται πίσω από όλα αυτά», να γίνει κατανοητό από όλους ότι «οι μουσουλμάνοι της Αμερικής είναι αμερικανοί πολίτες και έχουν πολιτικά δικαιώματα». Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι ήδη ζουν, και για πολύ καιρό ακόμη θα ζουν, σε καθεστώς φόβου.