Η πίσω πλευρά κάθε σύγχρονου προσωπικού υπολογιστή περιλαμβάνει μια σειρά από θύρες: Μία παράλληλη, μία ή δύο σειριακές, μία θύρα για το πληκτρολόγιο, μία PS/2 για το ποντίκι, μία είσοδο για μικρόφωνο, μία είσοδο για εξωτερική πηγή ήχου (AUX), μία έξοδο για ηχεία και μία, που κάνει ό,τι κάνουν και οι οκτώ προηγούμενες μαζί!


Πρόκειται για τη θύρα USB (Universal Serial Bus, οικουμενικός σειριακός δίαυλος). Το USB αναπτύχθηκε από τους Compaq, DEC, IBM, Intel, Microsoft, NEC και Northern Telecom, και ο σκοπός του είναι όχι μόνο να αντικαταστήσει τις θύρες που προαναφέρθηκαν, αλλά να γίνει το bus του μέλλοντος για περιφερειακά με μικρές σχετικά απαιτήσεις σε όγκο μεταφοράς δεδομένων.


Για να χρησιμοποιηθούν περιφερειακά USB, απαιτείται η ύπαρξη ενός κυκλώματος ελέγχου, ενός λειτουργικού συστήματος το οποίο να μπορεί να διαχειριστεί συσκευές USB και drivers. Μπορείτε να ελέγξετε εάν ο υπολογιστής σας μπορεί να συνδεθεί με περιφερειακά USB εκτελώντας το πρόγραμμα USB System Check της Intel.


Το USB προσφέρει θεωρητικά στον υπολογιστή τη δυνατότητα σύνδεσης μέχρι 127 εξωτερικών περιφερειακών με συνολική ταχύτητα μέχρι 12Mbps. Επειδή όμως κάποια περιφερειακά καταλαμβάνουν ένα μέρος του bandwidth (εύρος ζώνης), στην πράξη μπορούν να συνδεθούν πολύ λιγότερα. Το USB ακολουθεί το πρότυπο Plug and Play και έχει τη δυνατότητα να παρέχει τροφοδοσία για περιφερειακά χαμηλής κατανάλωσης ρεύματος όπως πληκτρολόγια και ποντίκια. Η λειτουργία του USB είναι αρκετά απλή: Το USB αποτελείται από τρία μέρη: τον host (οικοδεσπότης) δηλαδή τον υπολογιστή, τα hubs (κομβικά σημεία) και τα περιφερειακά.


Το περιφερειακό μπορεί να συνδεθεί κατ&#39 ευθείαν πάνω στον υπολογιστή ή σε ένα άλλο περιφερειακό, το οποίο είναι ήδη συνδεδεμένο στον υπολογιστή και παρέχει τη λειτουργία για device chaining, (αλυσίδα περιφερειακών). Οι πιο πολλοί υπολογιστές διαθέτουν δύο θύρες USB δίνοντας έτσι τη δυνατότητα να συνδεθούν τουλάχιστον δύο USB περιφερειακά, αν και πολλές συσκευές διαθέτουν εκτός από την uplink θύρα (προς τον υπολογιστή) και μία (ή περισσότερες) downlink θύρες, οι οποίες χρησιμεύουν για σύνδεση device chaining. Αν κάποια περιφερειακά δεν έχουν τη δυνατότητα για device chaining, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα USB hub, το οποίο δίνει σε πολλά περιφερειακά τη δυνατότητα σύνδεσης με τον υπολογιστή.


Αν και το καλώδιο που χρησιμοποιείται από το USB είναι τυποποιημένο, υπάρχουν (για λόγους οικονομίας) δύο τύποι ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι δεύτερου βύσματος: στην πρώτη περίπτωση το καλώδιο είναι από τη μια πλευρά στερεωμένο (πρεσσαριστό) πάνω στο περιφερειακό και από την άλλη έχει το βύσμα (Series A) για την uplink σύνδεση, ενώ στη δεύτερη το καλώδιο εκτός από το βύσμα Series A για την uplink σύνδεση, έχει και ένα δεύτερο βύσμα (Series B) για την downlink σύνδεση με το αντίστοιχο βύσμα του περιφερειακού. Προφανώς η διαφορά αυτή αφορά μόνο την ποιότητα κατασκευής και δεν επηρεάζει καθόλου τη συμβατότητα. Το μέγιστο μήκος ενός καλωδίου USB είναι 5 μέτρα.
Το μεγάλο, όμως, πλεονέκτημα του USB είναι η ευκολία εγκατάστασης και χρήσης που προσφέρει. Ολες οι συσκευές, από το ποντίκι μέχρι τον σκληρό δίσκο, χρησιμοποιούν τον ίδιο τύπο καλωδίου. Οποιαδήποτε στιγμή ο χρήστης συνδέσει τη συσκευή που επιθυμεί, το λειτουργικό σύστημα θα την αναγνωρίσει αυτόματα, θα εγκαταστήσει τους drivers και θα κάνει τις αναγκαίες ρυθμίσεις χωρίς την παρέμβαση του χρήστη ή την ανάγκη για reboot.


Η υποστήριξη του USB μέχρι και στα Windows 95 ήταν από ανύπαρκτη έως ιδιαίτερα προβληματική και ως εκ τούτου η εξάπλωσή του υπήρξε μηδενική. Με την έλευση όμως των Windows 98, τα οποία υποστηρίζουν πλήρως το interface USB, η εξάπλωση του ήταν ραγδαία, με αποτέλεσμα σήμερα στον κατάλογο των USB συσκευών να συμπεριλαμβάνονται: modem, εκτυπωτές, πληκτρολόγια, ποντίκια, CD-ROM, joysticks, HASP, floppy disk drives, σκληροί δίσκοι, streamers, scanners, ηχεία, μετατροπείς για δίκτυα Ethernet, φωτογραφικές μηχανές κ.ά.


Το USB δίνει επίσης τη δυνατότητα δικτύωσης υπολογιστών μέσω ενός καλωδίου με δύο βύσματα series A. Η σύνδεση αυτή, αν και προσφέρει πολύ μικρές ταχύτητες (περίπου 2 με 5Mbps), είναι πολύ βολική γιατί είναι εύκολη και παρέχει όλες τις δυνατότητες ενός κανονικού δικτύου.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Το καλώδιο που χρησιμοποιείται για άμεση σύνδεση USB, δεν είναι ένα κοινό καλώδιο με δύο βύσματα series A, αλλά συμπεριλαμβάνει και ένα ειδικό κύκλωμα για τη διαχείριση των δεδομένων. Η χρήση ενός κοινού καλωδίου μπορεί να ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ τους υπολογιστές.


Το Μάιο του 2000 κυκλοφόρησαν και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του USB 2.0. Η έκδοση 2.0 του interface USB είναι πλήρως συμβατή με τις προηγούμενες και υποστηρίζει ταχύτητες μέχρι 480Mb/s (60MB/s). Αν και οι ταχύτητες του USB 1.0 το περιόριζαν σε χαμηλής απόδοσης περιφερειακά, η κυκλοφορία της έκδοσης 2.0 το κάνει άμεσα ανταγωνιστικό του Firewire (IEEE-1394). Δεδομένου επίσης ότι το Firewire δεν προσφέρει υψηλότερη ταχύτητα και ότι η χρήση του χρεώνεται από την Apple ένα δολάριο ανά port ενώ το USB2.0 είναι ελεύθερο και δεν απαιτείται η πληρωμή δικαιωμάτων, το μέλλον του Firewire διαφαίνεται δυσοίωνο. Ετσι, το πλήθος των μηχανημάτων με USB αναμένεται από τα 6 εκατομμύρια που ήταν το 1996 να φτάσει, το 2003, τα 700 εκατομμύρια.


Στον πίνακα που ακολουθεί παρατίθενται οι ταχύτητες του σειριακού, USB και του Firewire:























Interface Μέγιστη ταχύτητα σε Mbps Μέγιστη ταχύτητα σε MBps
Σειριακό 0,23 0,03
USB v1.1 12 1,5
Firewire (IEEE1394) 400 50
USB v2.0 480 60