Μια εκδρομή στα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου είναι το απόλυτο τεστ για εσας που δεν έχετε αποφασίσει ακόμα αν σας αρέσει το βουνό ή όχι. Ο ορεινός όγκος της Πίνδου διαγράφεται επιβλητικότατος, κι όπου κι αν σταθείτε θα αισθανθείτε περικυκλωμένοι από βουνά.
Το φαράγγι του Βίκου
Το φαράγγι του Βίκου, με συνολικό μήκος 30 χλμ. και βάθος από 600 ως 1200 μέτρα, είναι ένα εντυπωσιακό μέρος, με οργιώδη βλάστηση και ενδιαφέρουσα ιστορία – εδώ έδρασαν οι «βικογιατροί», πρακτικοί γιατροί οι οποίοι θεράπευαν πλήθος ασθενειών με βότανα που μάζευαν από την πλούσια χλωρίδα του φαραγγιού.
Εδώ βρίσκεται ο πιο τυρκουάζ ποταμός της Ελλάδας, ο Αώος ή Βοϊδομάτης, και μπορείτε να τον θαυμάσετε στεκόμενοι πάνω στα υπέροχα πέτρινα γεφύρια που πλημμυρίζουν την Ήπειρο.
Τα Ζαγοροχώρια είναι πάμπολλα μικρά, πανέμορφα χωριά, που μοιάζουν ιδιαίτερα γραφικά στα μάτια των κατοίκων των πόλεων. Η ηπειρώτικη κουζίνα είναι σπουδαία, με κύριο χαρακτηριστικό, εκτός από το ψητό κρέας, τις πίτες, και δη τις αλευρόπιτες. Τα Ζαγοροχώρια χωρίζονται στο Κεντρικό Ζαγόρι, το Δυτικό ή Κατουμένη και το Ανατολικό ή Βλαχοζάγορο.
Κεντρικό Ζαγόρι
Φεύγοντας απ’ τα Ιωάννινα προς το Βορρά, συναντάμε τους Ασπράγγελους, και κατόπιν την Ελάτη και το Δίλοφο. Προτιμήστε να στρίψετε προς Βίτσα, αφήνοντας την εναλλακτική διαδρομή προς Κήπους για την επόμενη μέρα.
Η Βίτσα είναι από τους αρχαιότερους οικισμούς της Ηπείρου – εδώ βρέθηκαν 140 τάφοι του 9ου π.Χ. αιώνα. Αράξτε κάτω απ’ τον υπέργηρο (600 ετών) πλάτανο της πλατείας κι απολαύστε ζαγορίσιες πίτες. Από τη Βίτσα μπορείτε να κατεβείτε με τα πόδια στην είσοδο της χαράδρας του Βίκου, κι αν έχετε όρεξη για γερή πεζοπορία, θα φτάσετε μετά από πέντε ώρες περπάτημα στο χωριό Βίκος. Συνεχίζοντας οδικά κατευθύνεστε προς Κουκούλι, Καπέσοβο και Βραδέτο.
Κουκούλι-Καπέσοβο-Βαρδέτο
Στο Κουκούλι μπορείτε να επισκεφτείτε το λαογραφικό μουσείο Λαζαρίδη. Το Καπέσοβο έχει λίγους κατοίκους, αλλά σας δίνει τη δυνατότητα να φτάσετε με τα πόσια στο επόμενο χωριό, διασχίζοντας την Σκάλα του Βραδέτο, ένα πλακόστρωτο φαρδύ μονοπάτι γαντζωμένο πάνω στην πλαγιά. Αν αποφασίσετε να φτάσετε ακόμα πιο ψηλά, από το Βραδέτο συνεχίζετε για το Τσεπέλοβο, άλλο ένα γραφικό χωριό που αποτελεί και ορμητήριο για την ανάβαση στη Γκαμήλα, το βουνό που οι δυο κορφές του θυμίζουν καμπούρες καμήλας. Το πιο μακρινό σημείο της διαδρομής είναι η Λαΐστα, ένα καταπράσινο, ορεινότατο χωριό με λίγους κατοίκους που ζουν από την ξυλεία.
Επιστρέφοντας προς Ιωάννινα
Επιβάλλεται να κάνετε μια στάση στο Μονοδένδρι, φυσικό μπαλκόνι της χαράδρας του Βίκου. Τα καλντερίμια του χωριού είναι από τα καλλιτεχνικότερα στα Ζαγόρια, κι αν αποφασίσετε να φάτε εδώ, προτιμήστε την ταβέρνα της Κικίτσας με την διάσημη πλέον πίτα της.
Μην παραλείψετε να ακολουθήσετε και το μικρό μονοπάτι που φτάνει στο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, που ιδρύθηκε το 1412, ένα από τα καλύτερα σημεία με θέα σε όλο το φαράγγι. Στο Δίλοφο θα σας τραβήξει σίγουρα την προσοχή ένα εντυπωσιακό ένα τρίπατο πέτρινο αρχοντικό – σήμερα ανήκει στην οικογένεια Λουμίδη, αλλά η ιστορία που κουβαλάει είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όπως και η τεχνική με την οποία χτίστηκε, σε μια εποχή που οι έννοιες τσιμέντο και κολώνες ήταν άγνωστες. Αν φάτε εδώ, πιάστε κουβέντα με τον κυρ Μήτσο και θα σας τα πει όλα …
Που θα φάτε:
Στο Δίλοφο, στην ταβέρνα του κυρ Μήτσου.
Στο Τσεπέλοβο, στο Μεζεδοπωλείο το Ζαγορίσιο.
Στο Καπέσοβο, για επιδόρπιο, στο ζαχαροπλαστείο Στέρνα.
Που θα μείνετε:
Στους Ασπράγγελους, στον Ξενώνα της Βιργινίας.
Στους Κήπους, στο Σπίτι του Αρτέμη, τηλ. 0653-71644.
Στη Λαΐστα, στα ενοικιαζόμενα δωμάτις της Νίκης Βέη, τηλ. 0653-70.
Στο Τσεπέλοβο, στο ξενοδοχείο Τύμφη, τηλ. 0653-81133.














