Στην αρχή ήταν φαβορί η ΑΕΚ. Με τον αέρα της Πρωταθλήτριας, με την καλύτερη άμυνα, με τον Μπατίστα στην επίθεση, με 7 γκολ στον Πανιώνιο και 8 στην Ξάνθη. Όταν όμως ο Κρίστο Μπόνεφ αντικατέστησε γύρω στο Νοέμβρη τον Γκούντερ Μπένγκτσον, λες και έλυσε τα μάγια. Ο Παναθηναϊκός άρχισε να ανεβαίνει και η προσθήκη του άγνωστου τότε αλλά γνωστότατου και μη εξαιρετέου τώρα, δώδεκα χρόνια μετά Κρίστο Βαζέχα, τον έκανε άλλη ομάδα.
Oταν πια φτάσαμε κοντά στην άνοιξη, φαινόταν ότι ο τίτλος θα πρασίνιζε. Η σοκαρισμένη από την ευρωπαϊκή τιμωρία (για τα επεισόδια στο ματς με τη Μαρσέιγ τον προηγούμενο Νοέμβρη) ΑΕΚ δεν έδειχνε την ίδια δύναμη και ο Παναθηναϊκός του Σαραβάκου και του Βαζέχα που σε μισό Πρωτάθλημα έβαλε 14 γκολ, μοίραζε τεσσάρες δεξιά κι αριστερά.
Ένα από αυτά τα «ντόρτια» (4-3) έλαβε χώρα στο Καραϊσκάκη όπου είχε επιστρέψει ο Ολυμπιακός. Εβρεξε γκολ, έβρεξε τσιμέντα στο κεφάλι του 19χρονου τότε Νικοπολίδη, έβρεξε σφαλιάρες διά χειρός προέδρου Σαλιαρέλη σε καμεραμάν της ΕΡΤ. Τελικά, μετά από πολλές διακοπές και διαδοχικές επιτεύξεις τερμάτων εκατέρωθεν, ο διαιτητής Γερμανάκος σφύριξε τη λήξη στο …120’, όταν πια το σκορ ήταν 3-4 και κανείς (πλην του Γερμανάκου) δεν ήξερε πόσος χρόνος απέμενε.
Oσο για τη μάχη της ουράς, βρήκε ηττημένο τον Εθνικό -που την προηγούμενη χρονιά είχε σωθεί με την αύξηση των ομάδων. Ηταν να μην κάνει την αρχή το Εθνικάκι…
Α, και το …κλου της σεζόν. Τελευταία αγωνιστική στο Καραϊσκάκη, ο Ολυμπιακός είναι τόσο αδιάφορος βαθμολογικά ώστε προηγήθηκε με 4-0 επί του ΟΦΗ και στο τέλος έχασε με 4-5!!!