«Χάρισε τις μετοχές σου»
Με ανοιχτή επιστολή του προς τον Μάκη Ψωμιάδη ο Γιάννης Βούρος τού προτείνει τον μοναδικό τρόπο για να γίνει ήρωας
Όταν ο Μάκης Ψωμιάδης αρνείται να πουλήσει τις μετοχές του προσδοκώντας να βγάλει έστω και ένα χιλιάρικο παραπάνω, ακούγεται ως ανέκδοτο η πρόταση να τις χαρίσει! Κι όμως, ο γνωστός ηθοποιός Γιάννης Βούρος, αυτό του προτείνει.
Με μια ανοικτή επιστολή προς τον πρώην (αλλά και… νυν, όπως φαίνεται) ισχυρό άνδρα της ΑΕΚ, ο κ. Βούρος ζητά από τον παλιό συμμαθητή και φίλο (είναι συνομήλικοι και μεγάλωσαν μαζί στη Νέα Φιλαδέλφεια) να κάνει την ηρωική του αποχώρηση από την ΑΕΚ και να γράψει έτσι, έστω και τώρα, το όνομά του στην ιστορία του συλλόγου με χρυσά γράμματα. Του λέει άλλωστε ότι τα 500 εκατομμύρια που ζητά, είναι ψίχουλα μπροστά στο ηθικό όφελος που θα έχει! Μάλλον έχει να μιλήσει με τον παλιό συμμαθητή από τα χρόνια του δημοτικού…
Η προσπάθεια του Γιάννη Βούρου είναι συγκινητική. Μέχρι και εικόνες από τα κοινά παιδικά τους χρόνια μεταφέρει στην ανοικτή επιστολή. Στο τέλος, του προτείνει να χαρίσει τις μετοχές του, αλλά δεν μας λέει σε ποιον. Για να ζητά πάντως να «αποφασίσουν οι χιλιάδες των αγνών οπαδών που μένουν χρόνια στο περιθώριο», μάλλον πρόκειται για μια πρώτη επιχείρηση προσέγγισης του Ψωμιάδη από την «ΕΝΩΣΗ 1924». Το είπε άλλωστε ο Μάκης ότι προτιμά να μοιράσει τις μετοχές του στην ORIGINAL, στη Θύρα 21 και την ΕΝΩΣΗ 1924», παρά να τις πουλήσει στους Άγγλους για να τις μοσχοπουλήσουν. Αν τo δούμε κι αυτό…
Το πλήρες κείμενο της ανοικτής επιστολής του Γιάννη Βούρου προς τον Μάκη Ψωμιάδη: «Αγαπητέ Μάκη. Ελπίζω να με συγχωρέσεις που δεν ξεκινώ την επιστολή μου με το τυπικό «κύριε Ψωμιάδη» αλλά θα θεωρούσα ιδιαίτερα προσποιητή αυτή την ευγένεια όταν η σχέση μας χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του ’60. Τότε που ματώναμε τα τρυφερά μας ακόμα γόνατα στις αλάνες της Φιλαδέλφειας, που σκαρφαλώναμε τον τοίχο με το αγιόκλημα για να δούμε τζάμπα την Βουγιουκλάκη στο καλοκαιρινό «Νινάκι». Τότε που σου έδινα την κόλλα μου πίσω από την πλάτη του Κυριάκου για να σε βοηθήσω στο κρίσιμο διαγώνισμα των μαθηματικών.
Οι δρόμοι μας χώρισαν. Οι φιλοδοξίες μας διαφορετικές. Άλλον δρόμο τράβηξες εσύ, άλλον εγώ. Καταξιωθήκαμε κι οι δύο στον ευρύτατο κοινωνικό χώρο. Σε διαφορετικούς τομείς. Σεβαστές οι επιλογές σου. Όμως η ζωή έχει μεγαλύτερη φαντασία από εμάς. Και μας ένωσε ξανά, έστω και έμμεσα. Εγώ να πασχίζω να σώσω με την παρέα μου ό,τι απέμεινε από την ΑΕΚ, αγωνιώντας για αυτό το ζωντανό κύτταρο της αθλητικής ζωής του τόπου, φορτωμένος αναμνήσεις, «ντυμένος» ακόμα με τη μυρωδιά της κιτρινόμαυρης φανέλας που φόρεσα στο σύντομο (πες το ατυχία, πες το έλλειψη ταλέντου) πέρασμά μου από την ομάδα κι εσύ να προσπαθείς να κερδίσεις, ενεργώντας σαν καλός επιχειρηματίας που σέβεται τον εαυτό του.
Δεν γνωρίζω πια τις ευαισθησίες σου. Όλοι λίγοι πολύ αλλάξαμε. Και σκληρύναμε. Οι συνθήκες της ζωής βλέπεις. Ο αγώνας για την επιβίωση. Όμως τώρα έστω και την ύστατη στιγμή, αναλογίσου την καταστροφική συνέπεια των αποφάσεων και των πράξεών σου. Σκέψου πως αυτή η πεισματική σου άρνηση να πουλήσεις τις μετοχές σου οδηγώντας την ΑΕΚ σε αφανισμό προς τέρψιν των άλλων μεγάλων «εχθρών»και αιωνίων αντιπάλων, θα τυπώσουν με μαύρα γράμματα το όνομά σου στο βιβλίο της αθλητικής ιστορίας δίπλα στα χρυσά ονόματα του Γκούμα, του Μπάρκου και τόσων άλλων.
Δεν ιδρύθηκε 80 χρόνια πριν η ΑΕΚ της ελπίδας, των οραμάτων, της νοσταλγίας, της μνήμης, των διεθνών επιτυχιών, των πόνων της Μικράς Ασίας, δεν ναυπηγήθηκε το καράβι αυτό φτιαγμένο από τις σανίδες της προσφυγικής παράγκας για να διαλυθεί πεταγμένο στα βράχια από τα καπρίτσια ενός Μάκη.
Το διαγώνισμα είναι εύκολο. Κι ίσως τώρα δεν χρειάζεσαι την κόλλα μου για να αντιγράψεις. Τη λύση αυτή τη φορά την ξέρεις. Πούλησε τις μετοχές σου τώρα. Και μεταξύ μας, αν δεν θέλεις, για να μη φανεί ότι υποχωρείς στις πιέσεις τρίτων, να σου ψιθυρίσω κι ένα μυστικό στο αφτί όπως κάναμε παλιά.
Σου προτείνω εντυπωσιακή έξοδο, ανάλογη των μεγάλων πρωταγωνιστών, από το προσκήνιο. ΧΑΡΙΣΕ ΤΙΣ ΜΕΤΟΧΕΣ ΣΟΥ κι άσε να αποφασίσουν για το μέλλον της ομάδας οι χιλιάδες των αγνών οπαδών που μένουν χρόνια τώρα στο περιθώριο. Τα περίπου 500.000.000 δρχ. που προσδοκάς από την πώληση (ψίχουλα για έναν επιχειρηματία σαν κι εσένα) δεν είναι τίποτα μπροστά στο τεράστιο προσωπικό όφελος που θα έχεις από αυτήν την γενναιόδωρη, μεγαλειώδη κίνησή σου. Ευχαριστώ για τον πολύτιμο χρόνο σου. Γιάννης Βούρος».














