Ψάχνατε αρκετό καιρό για ένα παιχνίδι που ΠΡΕΠΕΙ να αγοράσετε για το Playstation 2; Ξέρετε, έναν τίτλο δράσης που να είναι προκλητικός, χωρίς να καταντά απίστευτα δύσκολος, και να είναι πραγματικό παιχνίδι &#39&#39νέας γενιάς&#39&#39, χωρίς να αποτελεί &#39&#39ξαναζεσταμένο φαγητό&#39&#39 με το μανδύα των 128 bit; Κυρίες και κύριοι, το Devil May Cry είναι το παιχνίδι σας!


Τύφλα να&#39 χει ο Spawn


Ο κύριος Shinji Mikami που δημιούργησε τα Resident Evil, φαίνεται πως τείνει να αναδειχθεί σε έναν ανερχόμενο Miyamoto No. 2, αφού με την πιο πρόσφατη δημιουργία του, το Devil May Cry, αποδεικνύει ότι μια γνωστή συνταγή, αλλά σωστά εκτελεσμένη, οδηγεί σε ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα.


Ο παίκτης ελέγχει τον Dante, τον απόγονο ενός δαίμονα (με μορφή ανθρώπου) που συμμαχεί με την πλευρά του καλού στον αιώνιο αγώνα εναντίον του κακού (θυμίζει λίγο Spawn). Οπλισμένος με ένα σπαθί και δυο πιστόλια (αυτοί οι Ιάπωνες προγραμματιστές είναι φαν του John Woo!), ο Dante θα πρέπει να πετσοκόψει, να σφαγιάσει, να εξοντώσει και να ξεπαστρέψει ολόκληρες λεγεώνες τεράτων και δαιμόνων, σε ένα φαινομενικά τυπικό τρισδιάστατο παιχνίδι δράσης.


Βαράτε τους κι ας κλαίνε!










Πόσο &#39&#39τυπικό&#39&#39, όμως, μπορεί να είναι ένα παιχνίδι, το οποίο συνδυάζει στοιχεία slash΄em up, beat΄em up, shoot΄em up και αγωνίας σε ένα μοναδικό σύνολο; Πριν συνεχίσετε να διαβάζετε, βάλτε τα παιδιά για ύπνο.

Ο Dante ξεκινά και τελειώνει την περιπέτειά του μέσα σε ένα κάστρο, στο οποίο κυριαρχεί το gothic στοιχείο. Ο απίστευτος σχεδιασμός και η αναγεννησιακή αρχιτεκτονική των εσωτερικών χώρων εντυπωσιάζουν τον παίκτη από το πρώτο λεπτό. Μαρμάρινες σκάλες και αγάλματα, επιβλητικοί κίονες και πίνακες ζωγραφικής που κοσμούν τους τοίχους, δίνουν την εντύπωση ότι οι προγραμματιστές της Capcom έχουν ζήσει στην Αναγέννηση. Αυτό το παράξενο, μουντό και ήσυχο στην αρχή περιβάλλον, που είναι πλημμυρισμένο από τις παράξενες σκιές που δημιουργούν οι ξαφνικές λάμψεις από τις αστραπές, είναι η βάση των γραφικών.


Προσθέστε σε αυτά και μια ποικιλία από τα πιο απλά οπτικά εφέ φωτισμού και εναλλαγής μέρας-νύχτας, μέχρι τα πιο εκτυφλωτικά εφέ κεραυνών, σωματιδίων που αιωρούνται στον αέρα, αλλά και αιθέριων υπάρξεων, όπως οι δαίμονες-φύλακες στις πόρτες, ρίξτε στο τελικό μίγμα τα πολύχρωμα και έντονα textures που ντύνουν τα σώματα των εχθρών σας, και έχετε ένα θαυμαστό αποτέλεσμα.










Το παιχνίδι ρίχνει το βάρος του στη δράση, αφού οι λιγοστοί γρίφοι που υπάρχουν σε αυτό, είναι του τύπου &#39&#39βρες το τάδε κλειδί και άνοιξε τη δείνα πόρτα&#39&#39 ή &#39&#39ανακάλυψε το Χ αντικείμενο και συνδύασέ το με το Υ&#39&#39 -τίποτα το δραματικό δηλαδή. Με άλλα λόγια, φανταστείτε ένα Silent Hill 2 (Τι; Ακόμα δεν κοιμήθηκαν τα παιδιά;), αλλά με 100 φορές περισσότερη δράση. Κάποια αντικείμενα που συλλέγει ο Dante, επιτρέπουν την αγορά νέων όπλων και την εκμάθηση νέων κινήσεων που μεταμορφώνουν το παιχνίδι – αλλά περισσότερα γι΄ αυτό παρακάτω.

Τη μυστηριώδη και αγωνιώδη ατμόσφαιρα την υποστηρίζει η μουσική που αλλάζει ένταση διαρκώς, είτε έχοντας έναν απαλό ρυθμό, όταν το πεδίο είναι ελεύθερο, είτε διατηρώντας έναν ταχύ ρυθμό και βοηθώντας τον παίκτη να καταλαβαίνει πότε έχει να αντιμετωπίσει εχθρούς ή έχει ξεμπερδέψει με δαύτους. Δεν είναι λίγες οι φορές που η μουσική δημιουργεί ένα σφίξιμο στην καρδιά, καθώς δίνει υπόσταση στον απροσδόκητο κίνδυνο που παραμονεύει στα σκοτάδια. Οι αστραπές και οι κλαγγές των σπαθιών δημιουργούν ένα απίστευτο συνονθύλευμα με τις κραυγές των δαιμονικών αντιπάλων, ενώ, αφού απλωθεί η ησυχία (που σημαίνει ότι τους &#39&#39καθαρίσατε&#39&#39!), θα ακούσετε τον ήχο από τους τελευταίους κάλυκες που πέφτουν στο έδαφος! Πιστεύετε ακόμα ότι έχετε να κάνετε με ένα τυπικό παιχνίδι;


Εμπρός τέρατα! Κάντε κάτι! Σταματήστε με!


Εάν είστε παλιά &#39&#39καραβάνα&#39&#39 στο χώρο, θα διαπιστώσετε αμέσως ότι η Capcom παραμένει πιστή στις αρχές της, καθώς το σλόγκαν της &#39&#39Combo is the Key&#39&#39, το οποίο καθιέρωσε με το Street Fighter Turbo, βρίσκει ανταπόκριση και στο Devil May Cry.










Ο λόγος που η Capcom εφοδίασε τον ήρωα με σπαθί και δύο πιστόλια, δεν είναι κοσμητικός, ούτε για ποικιλία. Εχοντας δαιμονικές ρίζες, ο Dante μπορεί να αιωρηθεί για σύντομο χρονικό διάστημα στον αέρα και να &#39&#39φιλοδωρήσει&#39&#39 τους αντιπάλους του με μερικές σφαίρες. Στην πορεία του παιχνιδιού, ο ήρωας μαθαίνει και άλλες κινήσεις (το &#39&#39σούβλισμα&#39&#39 είναι πραγματικό δώρο), τις οποίες μπορεί να συνδυάσει για να κάνει μια καταστροφική επίθεση.

Χτυπήστε αρχικά ένα τέρας και την ώρα που αυτό βρίσκεται στον αέρα, πηδήξτε και αρχίστε να το κάνετε σουρωτήρι από τα σκάγια. Αφού προσγειωθείτε, εκτελέστε ένα τριπλό combo με το σπαθί για να το κάνετε κομμάτια. Ακούγεται δύσκολο, αλλά στην πραγματικότητα είναι τόσο απλό, που με ελάχιστα λεπτά εξάσκησης, θα μπορείτε να εκτελείτε απίστευτες κινήσεις.


Τα περισσότερα όπλα (με διαφορετικά χαρακτηριστικά το καθένα) προσφέρουν εναλλακτικούς τρόπους επίθεσης, ενώ το παιχνίδι βαθμολογεί τον παίκτη ανάλογα με την ποικιλία και την ποιότητα των επιθέσεών του. Ωστόσο, το σημαντικό σημείο είναι ότι το παιχνίδι συνδυάζει την απλότητα και την ενστικτώδη εκμάθηση των κινήσεων που συναντούσαμε στο Double Dragon, με το βάθος των combos που υπάρχουν σε τίτλους όπως το Street Fighter. Το gameplay είναι κομμένο και ραμμένο στην εμπειρία του παίκτη. Είστε ο τύπος του παίκτη που προτιμά ένα -το πολύ δύο- κουμπιά και το συνεχές πάτημά τους; Κανένα πρόβλημα! Μήπως είστε ο &#39&#39πάλιουρας&#39&#39 των combos από μερικά παιχνίδια πάλης; Το παιχνίδι καλύπτει κι εσάς!


Μην νομίζετε, ωστόσο, ότι τα πάντα είναι περίπατος, καθώς οι &#39&#39μάτσο&#39&#39 κακοί έχουν συγκεκριμένες αδυναμίες, που μέχρι να τις βρείτε, θα υποστείτε αλλεπάλληλες οθόνες &#39&#39Game Over&#39&#39.


Οι ρίζες του Resident Evil










Η εξεζητημένη χρήση της κάμερας στα παιχνίδια της Capcom είναι ένα σημείο που &#39&#39σηκώνει πολλή κουβέντα&#39&#39. Το Devil May Cry ακολουθεί στον τομέα της οπτικής γωνίας απεικόνισης της δράσης τη φιλοσοφία του Resident Evil: η κάμερα μετακινείται και ακολουθεί για λίγο τον παίκτη, αλλά, ξαφνικά, σε κάποιο σημείο, αλλάζει η οπτική γωνία απεικόνισης και συνεπώς και όλο το σκηνικό που φαίνεται στην οθόνη μας. Από τη στιγμή που αλλάζει, όμως, το σκηνικό και ο προσανατολισμός του χαρακτήρα στην οθόνη, αλλαγή υφίστανται και οι ενέργειες που εκτελούνται εκείνη τη στιγμή.

Αυτό είναι ίσως και το μοναδικό αρνητικό σημείο του παιχνιδιού, αφού δεν είναι λίγες οι φορές που ο παίκτης έχει το &#39&#39πάνω χέρι&#39&#39, πετσοκόβοντας τα τέρατα, και κάνει το λάθος να προχωρήσει μια σπιθαμή και να βρεθεί, με την αλλαγή της οπτικής γωνίας, να κοιτάζει σε άλλη κατεύθυνση, χωρίς να μπορεί να σταματήσει κάποιο χτύπημα που έχει ξεκινήσει με το σπαθί του. Η Capcom θα έπρεπε να είναι λίγο πιο προσεκτική στον τομέα αυτό, εάν ήθελε να πετύχει ένα άψογο αποτέλεσμα.


Ξεκόλλα ευλογημένε!


Εάν είστε ένας από τους πρωτοπόρους κατόχους PS2 που &#39&#39κάηκαν απ΄ το κουρκούτι και φυσάν και το γιαούρτι&#39&#39 (και για να το πούμε πιο απλά: επένδυσαν χρόνο και χρήματα στο χλιαρότατο Bouncer), σίγουρα θα κάνετε τρισάγιο για χάρη της Capcom. Εάν είστε νεοφερμένος στην κονσόλα, τότε μην χάνετε χρόνο: Ακονίστε τις σπάθες σας, βγάλτε τα κουμπούρια σας από τα μπαούλα και ετοιμάστε καλού-κακού λίγο καφέ, διότι το Devil May Cry είναι, ας μας επιτραπεί η έκφραση, εθιστικό σε βαθμό που να μην μπορείς να ξεκολλήσεις από αυτό εάν δεν εξοντώσεις μέχρι και το τελευταίο τέρας.


Διάθεση: Console Club, Γρυπάρη 53, Καλλιθέα,
Τηλέφωνο 010 9594100