Βρισκόμαστε στην Καλιφόρνια το έτος 2019, όπου, μετά την εγκαθίδρυση μιας αυταρχικής κυβέρνησης, μεγάλο μέρος των αρμοδιοτήτων των διωκτικών αρχών έχει περάσει στα χέρια της ACN (Anti Crime Network), μιας οργάνωσης που σκοπό έχει τον εντοπισμό των πάσης φύσεως εγκληματιών και την προσαγωγή τους, όχι όμως στη δικαιοσύνη, αλλά στο χειρουργείο, όπου τους αφαιρούνται ζωτικά όργανα (και ας μην μιλήσουμε καλύτερα για φαντασία, γιατί λίγο πολύ, όλοι γνωρίζουμε κάποιες &#39&#39φήμες&#39&#39 για ορισμένες χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας)!










Αυτό, λοιπόν, είναι το Headhunter, ένα παιχνίδι δράσης τρίτου προσώπου, το οποίο μπορεί μεν να χαρακτηρισθεί ως το &#39&#39κύκνειο άσμα&#39&#39 του Dreamcast, αλλά φιλοδοξεί να σταθεί επάξια δίπλα σε τίτλους όπως το Metal Gear Solid. Οι Headhunters (κοινώς κεφαλοκυνηγοί) είναι μισθοφόροι που εργάζονται νυχθημερόν για λογαριασμό της ACN, εντοπίζοντας και συλλαμβάνοντας κακοποιούς, ενώ παράλληλα επιδίδονται σε ένα είδος συναγωνισμού για το ποιος θα κάνει τις περισσότερες συλλήψεις. Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του Jack Wade, ενός τέτοιου μισθοφόρου που μετά από ένα παράξενο περιστατικό χάνει τη μνήμη του και ξεκινά την καριέρα του ως headhunter από το μηδέν. Το παιχνίδι χωρίζεται σε δύο στάδια: το πρώτο είναι το στάδιο της μετακίνησης μέσα στην πόλη και το δεύτερο, που αποτελεί τον πυρήνα του παιχνιδιού, είναι η περιπλάνηση μέσα σε διάφορους χώρους, η ανεύρεση στοιχείων και η αποφυγή ή εξόντωση των κακών.









Βασικό μέσο μετακίνησης του ήρωα μέσα στην πόλη είναι μια μοτοσικλέτα, η οποία επιτρέπει την περιπλάνηση μέσα σε μια πραγματικά τεράστια περιοχή. Το στάδιο της μετακίνησης μέσα στην πόλη θα μπορούσε να είναι από μόνο του ένα αυτόνομο παιχνίδι σε στυλ Crazy Taxi, λόγω των τέλειων γραφικών του. Τόσο το μοντέλο του χαρακτήρα (ξεχωρίζει το μούσι και το πολύ &#39&#39κακό&#39&#39 γυαλί), όσο και της μοτοσικλέτας είναι αρκετά ρεαλιστικά – καλύτερα ακόμα κι από τα γραφικά των χαρακτήρων του Shenmue. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για το αστικό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από μεγάλη ποικιλία δομών και κτιρίων. Ο παίκτης μπορεί να διακρίνει αυτοκινητόδρομους διαφορετικών επιπέδων, κτιριακά συγκροτήματα σύγχρονων επιχειρήσεων, τεράστιες αλάνες, χώρους για πάρκινγκ, αλλά και χωματόδρομους, γέφυρες και απλά σπιτάκια στις πιο υποβαθμισμένες περιοχές.







Στο μεγαλύτερο μέρος της οδικής περιπλάνησης, ο παίκτης μετακινείται από σημείο σε σημείο μέσα στην πόλη με ταχύτητες που κάνουν ακόμα και το Crazy Taxi να κρύβεται από το κακό του. Ακόμα και στις περιπτώσεις που οι δρόμοι είναι γεμάτοι, το οπτικό πεδίο του παίκτη είναι αρκετά μεγάλο και η ταχύτητα παραμένει σε υψηλά επίπεδα (οι προγραμματιστές αξίζουν συγχαρητηρίων για την αποφυγή τεχνικών όπως η ομίχλη). Τα αυτοκίνητα, τα οποία καλύπτονται από υπέροχα textures και δεν μαρτυρούν την πολυγωνική τους δομή, αποτελούν το μόνο (ευτυχώς ακίνδυνο) εμπόδιο μεταξύ του Jack Wade και του προορισμού του (αν και στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού δεν υπάρχει χρονικό περιθώριο για τη μετακίνηση μέσα στην πόλη, σε ελάχιστες περιπτώσεις ο παίκτης καλείται να φτάσει από το σημείο Α στο Β σε ελάχιστο χρόνο και χωρίς ανεπιθύμητα &#39&#39τσουγκρίσματα&#39&#39).









Το δεύτερο και μεγαλύτερο κομμάτι του παιχνιδιού αποτελεί το &#39&#39ζουμί&#39&#39 του Headhunter και είναι η συγκέντρωση διαφόρων στοιχείων που οδηγούν τον Jack Wade στην επίλυση του μυστηρίου, βήμα προς βήμα. Αυτό γίνεται με την είσοδο στα διάφορα κτίρια, την περιπλάνηση και επίλυση διαφόρων γρίφων και την εξουδετέρωση ή αποφυγή διαφόρων αντιπάλων. Για τους γρίφους του παιχνιδιού δεν χρειάζεται να πούμε πολλά πράγματα, καθώς κρίνονται εύκολοι στην πλειοψηφία τους (στις περισσότερες περιπτώσεις, ο παίκτης πρέπει να βρει ένα αντικείμενο, το οποίο χρησιμοποιεί μέσω του inventory στο σωστό σημείο, όταν εμφανιστεί το κουμπί &#39&#39Α&#39&#39, ενώ η έλλειψη άλματος δεν έχει καμιά αρνητική επίδραση στο gameplay).









Το σύστημα μάχης του Headhunter είναι, επίσης, αρκετά απλό: από τη στιγμή που ο ήρωας &#39&#39τραβήξει όπλο&#39&#39, στοχεύει αυτόματα σε κάποιον αντίπαλο, ενώ με το πάτημα ενός κουμπιού εναλλάσσει στόχους. Ωστόσο, η τακτική της εξουδετέρωσης των αντιπάλων δεν μονοπωλεί το παιχνίδι. Το Headhunter προσφέρει στον παίκτη μια μεγάλη ευχέρεια επιλογών θυμίζοντας σε μεγάλο βαθμό το Metal Gear Solid. Σε κάποιες περιπτώσεις, ο παίκτης θα πρέπει να περάσει απαρατήρητος από τους εχθρούς, σε κάποιες άλλες να τους εξουδετερώσει έναν-έναν, ενώ, στα πιο προχωρημένα στάδια, θα πρέπει να παραλύει τους κακούς με ένα ειδικό όπλο για να μένουν άθικτα τα εσωτερικά όργανά τους!

Οσο ο Jack Wade βελτιώνει τις επιδόσεις του, τόσο περισσότερα (και καλύτερα) όπλα έχει στη διάθεσή του. Οπως και να το κάνουμε, το να πυροβολήσεις ένα βαρέλι με καύσιμα και να εξουδετερώσεις τους κακούς, είναι καλύτερο από το να ρίξεις μια χειροβομβίδα, αλλά κι αυτό με τη σειρά του ωχριά μπροστά στην επίδραση -αλά Commandos 2- μιας ωραίας τοποθετημένης νάρκης.










Η κάμερα, στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού, ακολουθεί τον παίκτη, ωστόσο η μετακίνηση μέσα στον τρισδιάστατο χώρο τον υποχρεώνει να την ευθυγραμμίσει με το σημείο στο οποίο αυτός κοιτάει. Η οπτική γωνία είναι η ίδια και στους κλειστούς χώρους, με ελάχιστες εξαιρέσεις μέσα σε κτίρια, όπου η κάμερα παραμένει εστιασμένη (κάτι σε στυλ Resident Evil ή Alone in the Dark).

Ο κόσμος του Headhunter φαίνεται και είναι τεράστιος. Και δεν μιλάμε μόνο για την απίστευτη ποικιλία των εσωτερικών χώρων (ο παίκτης θα βρεθεί να περιπλανιέται μέσα σε πολυκατοικίες, κτιριακές εγκαταστάσεις με γραφεία και υπερσύγχρονα εργαστήρια), αλλά και για το μέγεθος της πόλης, τα διάφορα σημεία της οποίας αποκαλύπτονται στον παίκτη μόνο μετά από την ολοκλήρωση κάθε αποστολής. Φυσικά, οι εκπαιδευτικές αποστολές (Virtual Reality Missions σε στυλ Metal Gear) μπορούν να αποκαλύψουν μόνο ένα απειροελάχιστο ίχνος από τις καταστάσεις που αντιμετωπίζει ο παίκτης. Κοντολογίς, το Headhunter αποτελεί ένα ιδανικό κράμα δράσης, γρίφων και τακτικής που έλειπε από τους κατόχους του Dreamcast.