Οικολογικό ντοκιμαντέρ για την εξάπλωση της ζωής στους ωκεανούς, την άρρηκτη σχέση των ωκεανών με την εξέλιξη και τη διαβίωση του ανθρώπου και την αναγκαιότητα λήψης μέτρων για τη σωτηρία του υδάτινου πλούτου τους.
ΚΡΙΤΙΚΗ – ΣΠΥΡΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ
Το δίδυμο που το 2001 μάς είχε χαρίσει το γοητευτικό ντοκιμαντέρ «Ταξιδιάρικα Πουλιά», ο γνωστός ηθοποιός (αλλά και σκηνοθέτης και παραγωγός) Jacques Perrin και ο σκηνοθέτης Jacques Cluzaud, επιστρέφει με ένα ακόμα μαγευτικό ντοκιμαντέρ για τους ωκεανούς και τη ζωή αναπτύσσεται στον υγρό κόσμο τους. Με επίπεδο παραγωγής, πλάνα και τεχνολογικά βοηθήματα που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις δημοφιλείς τα τελευταία χρόνια υπερπαραγωγές του BBC, οι δυο δημιουργοί επιλέγουν έναν πιο λιγομίλητο και ενδοσκοπικό τρόπο αφήγησης, αφήνοντας τις εικόνες να μιλήσουν από μόνες τους, τις περισσότερες φορές. Τις λίγες στιγμές που ο αφηγητής επεμβαίνει, δεν είναι για να απαγγείλει επιστημονικά δεδομένα για αυτό που βλέπουμε στη οθόνη, αλλά για να μεταδώσει κάποιες σκέψεις και στοχασμούς πάνω στη σχέση του ανθρώπου με τους ωκεανούς, πράγμα που ούτως ή άλλως έκανε ο συνδυασμός των εκπληκτικών εικόνων και του προσεγμένου ήχου, με αποτέλεσμα να ακυρώνεται η αναγκαιότητά του. Κάτι που γίνεται ακόμα πιο εμφανές στο δεύτερο μέρος, όταν το «Océans» κάνει απότομη στροφή προς τα οικολογικά μηνύματα που θέλει να περάσει και με τη βοήθεια των ψηφιακών εφέ δείχνει την θλιβερή καταστροφή του υδάτινου αυτού παραδείσου.
Σκηνοθεσία: Jacques Perrin, Jacques Cluzaud













