Υποψιαζόμενη ότι ο άντρας της την απατά, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσει το γάμο της, η Catherine προσλαμβάνει την Chloe, μια νεαρή πόρνη πολυτελείας, για να τον προσεγγίσει και να της μεταφέρει τις αντιδράσεις του. Όμως, όσο τα πράγματα μεταξύ του «παράνομου» ζεύγους προχωρούν περισσότερο απ’ ό,τι νόμιζε, η Catherine συνειδητοποιεί ότι νιώθει μια ιδιαίτερη έλξη τόσο από τις αφηγήσεις της όσο και από την ίδια την Chloe.

ΚΡΙΤΙΚΗ – ΣΠΥΡΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ

Διασκευάζοντας την ταινία «Nathalie» (2003) της Anne Fontaine, ο καναδός σκηνοθέτης Atom Egoyan στήνει ένα όμοιο ερωτικό τρίγωνο θέλοντας να διερευνήσει τις σχέσεις μεταξύ των κορυφών του, αλλά και τον τρόπο που αυτές επηρεάζονται από τις δυναμικές της ερωτικής επιθυμίας. Αυτό όμως που καταφέρνει τελικά ο Egoyan με την «Υποψία» είναι να κατασκευάσει ένα άρρυθμο, ψυχρό και στιλιζαρισμένο δράμα για τα ερωτικά απωθημένα ενός ζεύγους αστών, το οποίο σπανίως γίνεται πιστευτό, ειδικά στις soft-(-) ερωτικές σκηνές του. Η τρίτη πράξη δε, χάνει εντελώς το μέτρο, εισάγοντας ανουσιωδώς στοιχεία θρίλερ και φτηνές ανατροπές που δε δικαιώνουν τις προσδοκίες που έχουν δημιουργηθεί στο θεατή. Όσο κι αν προσπαθούν οι Moore, Neeson και Seyfried, οι ερμηνείες τους καταστρέφονται από τη σοβαροφάνεια του σεναρίου και την αυταρέσκεια του σκηνοθέτη τους, ο οποίος αποδεικνύει ότι δεν έχει ούτε την τσαχπινιά της Fontaine για να διαχειριστεί ένα τέτοιο θέμα ελαφρά, ούτε όμως και την οξυδέρκεια του Pasolini για να κάνει ένα σύγχρονο «Θεώρημα».

Σκηνοθεσία: Atom Egoyan

Παίζουν: Julianne Moore, Liam Neeson, Amanda Seyfried, Max Thieriot