Αναμφισβήτητα, η σειρά Time Crisis της Namco για το Playstation έκανε πασίγνωστο το είδος αυτό των παιχνιδιών δράσης, στο οποίο οι παίκτες εξασκούνται κατά κανόνα στη σκοποβολή. Το Gunfighter από την Ubi Soft είναι ένα τέτοιο παιχνίδι, μόνο που αντί να διαδραματίζεται στην σύγχρονη εποχή, με τρομοκράτες και υπερσύγχρονα όπλα, δανείζεται τη θεματολογία του από την Αγρια Δύση, βάζοντας τον παίκτη στη θέση ενός πιστολέρο που αποδεκατίζει τους παρανόμους με το εξάσφαιρό του.










Η κάμερα ακολουθεί ένα συγκεκριμένο μονοπάτι κάθε φορά που παίζεται το παιχνίδι, και τοποθετεί μονίμως τον παίκτη πίσω από διάφορα αντικείμενα, παρέχοντάς του κάλυψη από εχθρικά πυρά.

Χρησιμοποιώντας το χειριστήριο (δυστυχώς, δεν υπήρχε κάποιο απαραίτητο πιστόλι-περιφερειακό τη στιγμή που γινόταν το review), ο παίκτης πρέπει να κατευθύνει το στόχαστρο και να πυροβολεί τους αντιπάλους που βλέπει στην οθόνη. Ενα ακόμα κουμπί χρησιμεύει για την εμφάνιση και απόκρυψη του παίκτη (όπως και στα παιχνίδια Crisis) και από εκεί και μετά το μόνο που χρειάζεται είναι γρήγορα αντανακλαστικά.










Το μονοπάτι που ακολουθεί ο παίκτης είναι πάντα το ίδιο, αλλά το γεγονός αυτό αντισταθμίζεται από το ότι το υπάρχον χρονικό περιθώριο είναι αρκετά μικρό και επιβάλλεται το &#39&#39γρήγορο καθάρισμα&#39&#39 των παρανόμων. Υπάρχουν λίγα σχετικά επίπεδα στο παιχνίδι, τα οποία εμπλουτίζονται με ενδιάμεσα υποπαιχνίδια (τα οποία προκαλούν, πάλι, τις ικανότητες του παίκτη στη σκοποβολή), αλλά η γενικότερη εντύπωση που αποκομίζει κάποιος από τον τίτλο είναι ότι πρόκειται για ένα ακόμα παιχνίδι σκοποβολής. Οι &#39&#39χλιαρές&#39&#39 εντυπώσεις εξευμενίζονται από τους σχετικά δύσκολους κακούς και από τα υπέροχα μουσικά -σε στυλ &#39&#39σπαγγέτι&#39&#39 γουέστερν- θέματα που ακούγονται.