H Intel ανακοίνωσε ότι στους νέους επεξεργαστές της οικογένειας Xeon που θα διαθέσει στα μέσα του Φεβρουαρίου θα ενσωματώνεται η τεχνολογία Hyper-Threading. Για να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτή η κάπως ''εξωτική'' τεχνολογία, η οποία υπόσχεται να αυξήσει τις επιδόσεις εφαρμογών που υποστηρίζουν multi-threading, θα πρέπει να ρίξουμε μια ματιά στα threads…
Τα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα υποστηρίζουν πολυεπεξεργασία. Αυτό σημαίνει ότι δύο ή περισσότερα processes μπορούν να εκτελούνται ταυτόχρονα, ή σχεδόν ταυτόχρονα. Σε αυτό το σημείο αξίζει να παρατηρήσουμε τη διαφορά μεταξύ εφαρμογής και process. Με την έννοια process εννοούμε ένα πρόγραμμα που ''τρέχει''. Τίποτα το πολύ σπουδαίο, αλλά είναι βασικό να ξεκαθαρίσουμε αυτήν την ιεραρχία… Μια εφαρμογή μπορεί να έχει πολλά processes (αντίγραφα του προγράμματος), ενώ ένα process δεν μπορεί να έχει πάρα πάνω από μια εφαρμογή. Αυτό είναι, κάπως, θεμελιώδες στην κατασκευή λειτουργικών συστημάτων και επιτρέπει σε έναν kernel να δίνει ''πλουσιοπάροχα'' τους πόρου τους σε πολλαπλές αιτήσεις.
Συνοψίζοντας, η έννοια του multi-tasking πηγάζει καθαρά από την ικανότητα ενός OS να διαχειρίζεται πολλά processes ταυτόχρονα, ή σχεδόν ταυτόχρονα. Το ''σχεδόν ταυτόχρονα'' δεν είναι επίσης τυχαίο. Στην περίπτωση ενός επεξεργαστή, γνωρίζουμε όλοι ότι είναι αδύνατον η 100% ταυτόχρονη εκτέλεση δύο εφαρμογών, αλλά οι σύγχρονοι επεξεργαστές μπορούν να εκτελούν δύο οι και περισσότερες ''εντολές'' (CPU instructions) πραγματικά ταυτόχρονα.
Κρατώντας την παραπάνω ιεραρχία, η οποία κωδικοποιείται στην φράση ''ένα πρόγραμμα μπορεί να έχει πολλά processes, αλλά ένα process ανήκει μόνο σε ένα πρόγραμμα'', μπορούμε να επεκταθούμε στην έννοια των threads, επεκτείνοντας παράλληλα την παραπάνω φράση στην: ''ένα process μπορεί να έχει πολλά threads, αλλά ένα thread ανήκει μόνο σε ένα process''. Μπερδευτήκατε;…
Στην ουσία, το thread βρίσκεται ένα επίπεδο κατώτερα του process. Οπως η παράλληλη εκτέλεση processes δίνει πολυεπεξεργασία σε επίπεδο λειτουργικού συστήματος, έτσι, ακριβώς, και η παράλληλη εκτέλεση threads δίνει πολυεπεξεργασία σε επίπεδο… εφαρμογής.
Ενα μικρό παράδειγμα: σκεφτείτε μια απλή εφαρμογή, που το μόνο που κάνει κατά τη διάρκεια της μικρής -ίσως και ανιαρής- ζωής της είναι να τυπώνει τους αριθμούς από το ένα 1 μέχρι το 10 και τους αριθμούς από το 10 μέχρι το 20. Θεωρήστε επίσης ότι ο δημιουργός της, ο οποίος ήθελε να εξασκήσει τα design skills που έχει μάθει στο Πανεπιστήμιο, δημιούργησε δύο διαφορετικές συναρτήσεις, μία για να τυπώσει τους αριθμούς από το 1 μέχρι το 10 και μία για τους αριθμούς από το 10 μέχρι το 20. Λογικά, θα πρέπει να εκτελέσει τις δύο αυτές ρουτίνες τη μία μετά την άλλη. Επομένως, περιμένουμε η έξοδος του προγράμματος να δώσει τους αριθμούς από το 1 μέχρι το 20 ή από το 10 μέχρι το 20 και κατόπιν από το 1 μέχρι το 10.
Αν ο προγραμματιστής μας αποφασίσει να χαρίσει multi-threading στην εφαρμογή του, μπορεί -προγραμματιστικά πάντα και όχι δια μαγείας- να τοποθετήσει την κάθε ρουτίνα σε ένα thread. Με αυτόν τον τρόπο, η έξοδος της εφαρμογής θα είναι κάθε φορά διαφορετική. Κοινώς θα τυπώνονται, σχεδόν τυχαία, αριθμοί από το 1 μέχρι το 10, ενώ ανάμεσά τους θα παρεμβάλλονται αριθμοί από το 10 μέχρι το 20 -ή το αντίστροφο. Με λίγα λόγια, οι δύο συναρτήσεις θα εκτελούνται ταυτόχρονα, ή σχεδόν ταυτόχρονα.
Στο παράδειγμα, φυσικά, το αποτέλεσμα που έχουν τα threads δεν έχει σχεδόν καμία πρακτική αξία -ούτε το παράδειγμα από μόνο του!-, αλλά σε απαιτητικές εφαρμογές η προσθήκη threads έχει πολλές φορές καταλυτική επίδραση. Επιτρέπουν σε μια εφαρμογή να κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα.
Το πώς επιτυγχάνεται το multi-threading εσωτερικά διαφέρει από πλατφόρμα σε πλατφόρμα. Μερικά λειτουργικά συστήματα υποστηρίζουν threads στον kernel, όπως για παράδειγμα τα Microsoft Windows, άλλα σε userspace με βοηθητικές βιβλιοθήκες, όπως το Linux, και άλλα έχουν δικές τους, εμπλουτισμένες, υλοποιήσεις, όπως το Solaris.
Το ενδιαφέρον σε όλα αυτά, και για να φτάσουμε στο Hyper-Threading, είναι ότι σε κάθε περίπτωση η CPU εκτελεί ένα thread κάθε φορά. Με τη βοήθεια του Hyper-Threading, ο επεξεργαστής που το υποστηρίζει μπορεί να εκτελεί πραγματικά ταυτόχρονα δύο ή περισσότερα threads. Στην περίπτωσή μας, οι νέοι Xeon θα μπορούν να εκτελούν δύο threads ταυτόχρονα.
Κλείνοντας, για να επιστρέψουμε και πάλι στα νούμερα, αναφέρουμε ότι η Intel δήλωσε ότι το Hyper-Threading μπορεί να προσφέρει έως και 30% αύξηση απόδοσης σε εφαρμογές που χρησιμοποιούν threads. Επίσης, σημειώνουμε ότι η εταιρεία θα διαθέσει και τα απαραίτητα patches για γνωστούς compilers ώστε να υποστηριχθεί το Hyper-Threading. Για να τα αποκτήσετε, πρέπει να γίνετε μέλη του Early Access Program. Αυτό γίνεται μέσα από το Web site της Intel και θέλει ετήσια συνδρομή. Οντας μέλη θα αποκτήσετε επίσης πρόσβαση σε απομακρυσμένους Xeon με Hyper-Threading.














