Ο... χρόνος του μέλιτος στο ελληνικό μπάσκετ και η κορυφή που απαιτεί γενναίες αποφάσεις

Μέσα σε ένα χρόνο (και κάτι παραπάνω από χρόνο) το μπάσκετ έχει καταφέρει να βρει κάτι από τις... χαμένες του δόξες, τόσο σε συλλογικό, όσο και σε εθνικό επίπεδο. Η Εθνική ομάδα ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου στο πρόσφατο Eurobasket. Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός βρίσκονται σταθερά στο Final-4, με τους «πράσινους» να έχουν κατακτήσει το 2023 την Euroleague και τους «αιωνίους» να είναι αμφότεροι... μαγαζί γωνία για μεταγραφές από το πάνω ράφι.

Ο ΠΑΟΚ βρέθηκε μια ανάσα από την κατάκτηση του FIBA Europe Cup την περσινή σεζόν και το έχασε στις λεπτομέρειες και φέτος συνεχίζει στους «16» της διοργάνωσης με βλέμμα στην κούπα. Η ΑΕΚ βρίσκεται σταθερά στις κορυφαίες ομάδες του Basketball Champions League και τα πηγαίνει περίφημα (και) φέτος.

Ο Άρης, με νέο επενδυτή στο τιμόνι ενισχύεται σημαντικά και ετοιμάζει μετά από καιρό κάτι πολύ μεγάλο. Το Περιστέρι μπαίνει κι αυτό με σταθερά βήματα στον ευρωπαϊκό χάρτη, όπως και η Καρδίτσα, ενώ ο Προμηθέας δεν αποτελεί ένα πυροτέχνημα, αλλά μια σταθερά σε όλα τα παραπάνω.

Το σημαντικότερο είναι πως ο κόσμος έχει αρχίσει να γεμίζει τα γήπεδα. Και όχι, δεν αναφέρομαι μόνο στο «δίπολο» Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Για παράδειγμα, ο ΠΑΟΚ βρίσκεται ένα βήμα από το sold out με αντίπαλο τους «ερυθρόλευκους». Το κλειστό της Καρδίτσας γεμίζει σε κάθε παιχνίδι. Ακόμα και σε μια ιστορική ομάδα που ψάχνει να βρει τον εαυτό της (αναφέρομαι στον Πανιώνιο), οι φίλοι του «ιστορικού» δίνουν το παρόν.

Το μπάσκετ... ανθίζει, αλλά εχθρός του καλού είναι το καλύτερο

Με λίγα λόγια, το μπάσκετ βρίσκεται σε μια ανοδική τροχιά τα τελευταία χρόνια. Δεν μπορούμε να πούμε πως επέστρεψε στην ελίτ. Κάτι τέτοιο είναι ακόμη μακριά. Ωστόσο, τα βήματα που γίνονται είναι προς αυτή την κατεύθυνση. 

Μολαταύτα, εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και το ελληνικό μπάσκετ έχει αρκετά ζητήματα να λύσει. Η ανάγκη για ευκαιρίες σε νέα παιδιά, δεν αφορά μόνο το έμψυχο υλικό των ομάδων. Θα ήταν καλό να δούμε νέα πρόσωπα στις διαιτητικές ομάδες, νέα πρόσωπα (αλλά και παλιές καραβάνες με εμπειρία) σε σημαντικά πόστα και επένδυση στις ακαδημίες που είναι η συνέχεια των όσων θέλουμε να απολαμβάνουμε.

Υπάρχουν πολλές ακαδημίες που δεν λαμβάνουν την κατάλληλη στήριξη. Πολλές ομάδες αγωνίζονται σε ένα γήπεδο (καθώς δεν διαθέτουν δικό τους) και αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Με λίγα λόγια αν θέλουμε να υπάρξει μια μακρά περίοδος «χρυσού» στο μπάσκετ, θα πρέπει να έχουμε τα μάτια, όχι μόνο στο παρόν, αλλά και στο μέλλον.

Η ανάγκη για ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα και τα δεμένα χέρια 

Είμαι σίγουρος πως δεν διαβάζετε για πρώτη φορά αυτή την ιδέα. Το ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά και γενικότερα όλα τα πρωταθλήματα της Ευρώπης, θα γίνουν ανταγωνιστικά, μόνο εάν καταργηθεί το... αστείο, με τα κλειστά συμβόλαια. 

Οι λίγκες έχουν ανάγκη από σκοπό. Μόνο τότε θα έρθουν νέοι άνθρωποι να επενδύσουν στον χώρο. Δεν νοείται να μην έχει κανένα νόημα για ομάδες όπως ο Ηρακλής, το Μαρούσι (τυχαία τα παραδείγματα των ομάδων) να διεκδικήσουν μια καλύτερη θέση στην GBL. Το ποιος θα παίζει στην Euroleague, ποιος στο Eurocup, ποιος στο FIBA Europe Cup, ποιος στο BCL δεν θα έπρεπε να καθορίζεται από κλειστού τύπου συμβόλαια, αλλά από το πλασάρισμα στις εγχώριες βαθμολογίες.

Φυσικά, όλα τα παραπάνω δεν μπορούν να εξαρτηθούν από το ελληνικό μπάσκετ, αλλά από γενναίες αποφάσεις όλων όσων εμπλέκονται με τις ευρωπαϊκές και τις εγχώριες διοργανώσεις...